Samansaumuð mynd af sólarlagi á Tenerife.
Þessi er samansett úr 5 myndum en því miður kann ég ekkert á Photoshop til að nudda út skilin sem eru eilítið sjáanleg. Fallega góða myndavélin mín er það góð og falleg að í henni er sérstök "Stitch" stilling sem aðstoðar mann við að taka svona framhaldsmyndir og svo er sér hnappur í myndaforritinu sem saumar þær saman fyrir mann. Allt innbyggt!

Veit ekkert hvenær ég næ að deila myndum með ykkur þar sem netið eða tölvan nema hvort tveggja sé er að gera mig vitlausa. Næ ekki að setja neitt inn vegna hægagangs og að gera eitthvað með þessa einu mynd kostaði mikla yfirsetu, pirring og ítrekaðar tilraunir.

---

Ég get ekki annað en tekið undir þennan dóm. Þessir tónleikar eru óvænt komnir á topp 3 yfir tónleika sem ég hef farið á um ævina. Óvænt segi ég því aldrei bjóst ég við að þessi melankólíski snillingur gæti verið svona skemmtilegur og gert stólpagrín að sér og sínum og melankólísku tónsmíðum... "..do I have any happy songs...???" (hló svo sjálfur eins og stunginn grís.) Fyrir utan hvað hann er magnaður flytjandi.
Sú sem hitaði upp fyrir hann var til dæmis búin að tralla og syngja í smá stund án þess að hreyfa mikið við manni þannig lagað en svo mætti kappinn á svæðið og gjörsamlega sló mann í rot. Það er nú samt illa vegið að stelpugreyjinu að líkja henni við Katie Kahlua eða hvað hún heitir sú leiðindasnót. Og ekki fannst mér hún heldur lík Noruh Jones. Dæmið fyrir ykkur sjálf.

Þetta klukkugláp og mínútutalning á gagnrýnandanum er pínu spes, hann hefði bara átt að slaka á og fá sér einn kaldan að dönskum hætti enda væntanlega heimavanur í Danmörku fyrst hann er með þennan stundvísisfetish. Án þess að ég sé eitthvað að gagnrýna gagnrýnandann. Hann hefði kannski átt að horfa á tónleikana á pinnahælum eins og undirrituð (hei, bjóst við sitjandi tónleikum - borðum og stólum og fíneríi...)

Sá mikli snillingur; kötturinn hans Símonar, er kominn með nýja stuttmynd sem er ekki síðri en hinar, þessi hér og þessi hér.



---

Jú við erum lent á skerinu, því miður liggur mér við að segja. Virðist vanta í mig þetta gottaðkomaheim-gen. En líður aftur á móti eins og heima hjá mér í útlöndum. Held að þetta heilkenni heiti transclimate, eða loftslagsskiptingur, það er ég fæddist í vitlausu loftslagi og eina lækningin við því er að skipta um loftslag í systeminu á mér. Hélt að píparinn gæti lagað þetta en hann kann víst ekkert á svona kerfi. Þessar stuttu utanlandsferðir eru í raun frestun á vandamálinu því ég sé fyrir mér að þegar fram í sækir þurfi ég varanlega læknun á ástandinu sem mundi þá þýða flutning suður á bóg.

En jæja, það er nú svo sem voða heitt hérna núna, hitamet ársins í gær og ég sem flúði af svölunum mínum sökum kulda. Svona er maður skrýtinn.

Tenerife var ægilega fín og ég set inn myndir eða eitthvað síðar.

Var að henda myndum frá göngunni inn á Flickr-ið.

Þá get ég sett þessa hráslagalegu göngu aftur fyrir mig og farið að einbeita mér að fjársjóðseyjunni í suðri sem ég ætla að heimsækja aftur eftir 97 klukkustundir. Og vera þar í ca. 504 klukkustundir eða 30.240 mínútur.

Veitir ekkert af þeim tíma, enda eigum við ærið verkefni fyrir höndum þar sem fjársjóðurinn er enn ófundinn. Síðast keyrðum við einungis um austanverða eyjuna, en ætlum nú að skoða hana allan hringinn og gera okkur líkleg til að nálgast eldfjallið í miðjunni ef drekinn leyfir.

Vorum síðast á Adeje ströndinni en verðum nú á Americas ströndinni (sem er rétt hjá) á að mér skilst gasalega lekkeru hóteli.

Morgunmaturinn á eftir að samanstanda af hráskinku og rauðvínsdreytli annan hvern dag og eggjum, beikoni og nýkreistum appelsínusafa hina dagana. Dagarnir fara í almennt chill og ævintýri inn á milli, víðs fjarri heimsendafréttamennskunni á Íslandi þessa dagana.
Krææææst hvað þetta verður ljúft líf. Get ekki beðið mikið lengur!!!!!

Mörkin í steríó.


Tekið yfir Mörkina og nánasta umhverfi kl. hálf þrjú að nóttu þegar við vorum nýstigin útúr þokunni uppi á hálsi. Morinsheiði heitir pönnukakan hægra megin við miðju og einnig má sjá glitta í Heljarkamb.

Þessi mynd er í rauninni saumuð saman úr fjórum þannig að úr verður löng ræma. Ef þú smellir á myndina sérðu hana betur en þarft þá reyndar að renna neðri stikunni til að sjá hana alla.

Ægilega gaman að sauma saman víðóma myndir.

Fullorðnu meðlimir hópsins voða kátir:


Ekkert barn var á þessum tímapunkti farið að lýsa því yfir að það vildi deyja því þetta væri svo fruktansvert allt saman, það kom síðar. Þær dauðahugsanir viku þó frá börnunum þegar rifjaðist upp fyrir þeim hvað þau ættu marga tölvuleiki heima hjá sér.

Voðalega fínir fossar upp eftir allri ánni, bið þennan afsökunar á að hafa troðið mér inn á hann.

Farin á röltið yfir Fimmvörðuháls. Hvur veit nema maður rekist á ísbjörn. Vona að það komi ekki til þess að ég þurfi að stúta honum í einhverri nauðvörn.

Þið sem ég er búin að koma upp á lagið með daglegum kroppasýningum verðið bara að fara að kaupa ykkur Playgirl eða eitthvað.

Adios!

Hvernig er það, var eitthvað búið að kanna ólögmætt verðsamráð og almenna samræmingu á úrvali í ferðaskrifstofugeiranum??


Og allir með sama verðið 49.900 kr. fyrir tvær vikur. Já ekkert við það að athuga, enda sömu eigendurnir af þessum companíum. Þá er þetta allt saman voða eðlilegt, eller hur?

Komin heim frá London árinu eldri og hvað haldiði að yngsti sonur minn hafi gefið mér í afmælisgjöf??? Fyrstu skrefin sín! Hann tók á móti mér labbandi í dag. Hér fyrir neðan má sjá Kára labba og eru skrefin tekin upp á Canon IXUS75 sem þeir feðgarnir gáfu mér í afmælisgjöf. Hljómar pínu eins og samantekin ráð; "pssst pabbi, gefum kellu myndavél og svo byrja ég að labba til að fyrsta vídeóið verði af mér að labba".



Nú fyrst er fjandinn laus....! :)

P.s. Takk kærlega fyrir allar kveðjurnar og hughreystinguna í tilefni þeirra tímamóta í lífi mínu sem urðu síðastliðinn föstudag. Teiti verður haldið síðar og verða kransar og borðar afþakkaðir.

Ferðasaga síðar.

Sjaldan er góð vísa of oft kveðin!



Bara svona af því að það er föstudagur...

Ef þú horfir á þetta vídeo verðurðu sennilega ekki hissa á því að búið er að ákveða að planta olíuhreinsunarstöð á þennan stað þar sem þessi akstur átti sér stað.



Það hlýtur að þurfa minnst eina olíuhreinsunarstöð til þess að hreinsa upp mengunina eftir Píp og Broncoinn hans.

Þetta myndband er sem sagt tekið nú í sumar í Hvestu í Arnarfirði þar sem verður að öllum líkindum reist olíuhreinsunarstöð, sem er þá væntanlega Píp að þakka/kenna (helv... píparinn).
Þangað til í sumar fannst mér það hræðilegt að fólki skyldi svo mikið sem detta í hug að setja upp svoleiðis stöð á Íslandi, hvað þá á Vestfjörðum. Sá nefnilega eitt svona skrímsli í Santa Cruz á Tenerife í mars og það var pent orðað viðbjóðsleg sjón með ógeðslegri lykt og svo ljótt og óhuggulegt fyrirbæri að maður andaði léttar yfir því að fólki hefði þó ekki dottið í hug að reisa svoleiðis fyrirbæri á Íslandi ennþá heldur héldi sig bara við minkabú nútímans, álverin.
En í aðdraganda kosninganna í vor fór þessi hugmynd á loft og þá rak mín upp ramakvein... "fyrirgef þeim, þeir vita ei hvað þeir gjöra"...

Svo fórum við vestur í sumar, hrokagikkir að sunnan vön okkar borgarlífstíl og að hafa allt til alls og komast hvert sem er hvenær sem er og allt eins og blómið eina. Þar settumst við niður með vinum okkar þeim Árnýju og Súna og þá duttum við svolítið inn í raunveruleikann og fengum ástand og horfur beint í æð og allt í einu fór maður að hugsa tvisvar. Og af því að mér þykir svo vænt um Vestfirðinga og Vestfirði er ég næstum því (endurtek næstum því) orðin meðmælt þessari verksmiðju.

Fann meira að segja voða sæta og krúttlega mynd af svona hreinsistöð í ægilega huggulegu sólarlagi og engar eldtungur standandi upp úr súlunum eins og á Tenerife og maður finnur enga lykt heldur:


Á samt mjög erfitt með að viðurkenna að ég sé hlynnt þessu því ég vil trúa að við þurfum ekki svona skrímsli til að halda lífi á landsbyggðinni og ættum eins og fleiri siðmenntaðar þjóðir að geta fókuserað meira á menntun og hátækni og ferðamannaiðnað en það er bara svo einfalt fyrir vitleysing að sunnan að segja það og það er orðið að svo brjálæðislegri klisju. Gott dæmi um ástandið á Vestfjörðum er til dæmis Bíldudalur, þar sem býr fólk sem hefur ekkert að gera meirihlutann af árinu og ástandið er svolítið svoleiðis að karlmenn bæjarins eru annars staðar að vinna en konurnar og börnin eru eftir. Svo á að fara að loka einu búðinni í bænum og líka búðinni í Tálknafirði sem er næsti kaupstaður. Þá þarf fólk að fara á Patró að versla og vá hvað það hlýtur að vera hressandi um hávetur að skjótast þangað yfir heiðarnar eftir tómatsósu og mjólk.

Held það væri annars einfaldast til að leysa vandamálin að afhausa þessa kvótkónga út um allt og láta vestfirðingana fá kvótann sinn aftur þannig að þeir megi alla vega bjarga sér sjálfir en ekki bara horfa á fiskinn svamlandi í sjónum. Já og Vestfirðingar mega líka opna augun aðeins fyrir ferðamannastraumnum sem liggur þangað því þar liggur ónýtt auðlind. Fórum einmitt í Selárdal og að Uppsölum í sumar og þar var hellingur af ferðamönnum en enginn hefur hugsað fyrir því að virkja þann straum, til dæmis með því að koma upp einhvers konar þjónustu, rukka vægan aðgangseyri, gera Uppsalabæinn eins og hann var þegar Gísli var og hét og hafa þar safn og svo framvegis.

Það sem mér huggnast samt verst er að þegar maður fer útí Selárdal eða að Uppsölum kemur maður til með að þurfa að keyra fram hjá þessari olíuhreinsistöð ef af verður. Sem er eiginlega hræðileg tilhugsun :/

Fleiri myndir frá Hvestu.

Ég er komin aftur... til að segja ykkur að ég er farin aftur! Í detox í Póllandi eftir sukk og svínarí síðustu 2 vikna. Heyrumst eftir helgi.

En eins og ávallt vil ég ekki að ykkur leiðist á meðan kæru lesendur og ætla að deila með ykkur besta tónlistarmyndbandi sem gert hefur verið norðan Alpafjalla. Það má vel vera að allir hafi séð það áður en þetta myndband er hreinlega þess eðlis að það er ekki hægt að horfa of oft á það, alltaf einhverjir skemmtilegir díteilar sem maður rekur augun í við hvert áhorf.

Það er hrein unun á að horfa hvar sem á er litið; vel útfærðir og þaulæfðir dansar fluttir af færustu dönsum sem völ var á og hvergi feilspor að sjá, tæknibrellur sem hafa slegið allt út á sínum tíma, leikmynd sem hefði hæft flóknustu kvikmyndaafrekum þess tíma, lýsingin óaðfinnanleg og að ég tali nú ekki um örugga sviðsframkomu söngvaranna tveggja og listilega saminn lúnkinn texta í limruformi. Þetta er hreint meistaraverk!

Gjörið svo vel og gerið yður þann greiða að horfa á myndbandið allt til enda. Það er þess virði!



Hver segir svo að það sé leiðinlegt að vinna á leigubílastöð þegar maður fær svona símtöl:



Svo vil ég líka bara láta ykkur vita að það eru komnar nýjar myndir frá sumarferð Rembings inn á Flickrið og myndir úr bústaðnum inn á síðuna hans Kára. Tengla á hvort tveggja má finna ef þér hvarflið augunum eilítið til hægri og ef til vill örlítið upp eftir skjánum.
Já ég er haldin einhverri lotugræðgi á Flickrið núna eftir að ég hófst handa við það aftur, enda búin að kolefnisjafna það; borgaði nokkra peninga og má henda inn eins mörgum myndum og mér sýnist! Vei vei.

Flickrið mitt

Jæja - Taka 2! Sumarfríið hans Píps hefst aftur á morgun þar sem frá var horfið og þá erum við farin í bústað í Úthlíð í viku. Manneldisráð og Heilbrigðisstofnun Suðurlands mundu eflaust innsigla bústaðinn ef þau hefðu einhverja hugmynd um hvernig lífsmáta fólk í sumarbústað stundar og við hyggjumst stunda! Usss, nú skal lifað eins og Rómverjarnir forðum, etið, drukkið, svamlað, legið - og endurtekið eftir þörfum.
Þetta er svipuð staða eins og þegar maður er alveg nýbúinn með jólamatinn, þá segir maður alltaf: "Vild'ég væri lögst á koddann, sofnuð, vöknuð aftur og byrjuð að borða aftur."

Á meðan mín er í burtu getið þið dúllurnar mínar orðið vinir mínir á Mæ speis síðunni minni, sem ég reyndar stofnaði fyrir löngu en hef ekkert verið að koma á framfæri. Nú er víst komin einhver ný svona síða, Facebook eða hvað hún heitir þannig að þá er tími til kominn að ég sem er ávallt skrefi á eftir komi út úr skápnum með Mæ speisið mitt. Það er eitthvað svo fátt um vini og comment hjá mér þannig að endilega komið og verið vinir mínir. Koma svo!

Nú eða þá er hægt að skoða myndirnar mínar á Flickr því ég er búin að vera svo dugleg að henda inn eldri myndum - auka við Kaliforníualbúmið og búin að setja inn myndir frá Laugavegsgöngunni fyrr á þessari öld, þegar ég labbaði alveg frá Hlemmi og niður í Bankastræti og hélt ég mundi deyja! Fimmvörðuhálsinn er náttúrulega kominn þarna inn líka.

Eða þið gætuð bara haldið áfram að vinna.

Komin í bæinn og búin að setja myndir inn á flickr. Þarf varla að segja ferðasöguna þar sem myndirnar lýsa því nokkuð vel hvað við gerðum og hvað við sáum. Reyndar náðist ekki á mynd þegar píp var næstum búinn að keyra á Fálka og svo stuttu seinna á Patrol (næstum sagði ég) og ekki heldur þegar vertinum á Reykjanesi fannst hann þurfa að opna sig aðeins og skellti sér í hlýrabol og leðurbuxur. Þar kom sá settlegi vert á óvart með því að koma svona glæsilega út úr skápnum þrátt fyrir að vera búinn að skanna ættarmótið í árangurslausri leit að einhverjum álíka öfugum enda er enginn hommi í minni ætt. GRÍN.
Talandi um þess háttar fólk, við klikkuðum alveg á að heimsækja TOGITV* á Bíldudal en það er hinn frjálsi Jón Kr. sem rekur hið merka safn: Melódíur minninganna! Gerum það næst.

Hér má sjá leiðina sem við fórum:


*The only gay in the village.

P.s. Ef einhver saknar mynda af fólki þá eru þannig myndir væntanlegar inn á síðuna hans Kára. Flickr er meira svona fyrir stæla.

Píp fjölskyldan er farin í sumarfrí að skoða heiminn*, í krumpugöllum og Crocks-skóm**!

Þar til síðar; adios***!


*vestfirði
**yfir okkar látnu líkama
***sæl að sinni

Jæja farin í labbitúr!

Adios!

Jæja er lent og það fyrir viku síðan meira að segja en er búin að vera í afneitun síðan. Regla númer eitt: Aldrei fara úr landi fyrir skemmri tíma en þrjár vikur. Regla númer tvö: Ef fyrir furðulega tilhögun örlaganna þú ferð í skemmri tíma þá a) sofðu yfir þig þegar þú átt að fara í flug heim og/eða b) brenndu flugmiðana og talaðu svo við ferðaskrifstofuna eigi fyrr en tveim vikum síðar (þ.e.a.s. ef þig langar heim) og segðu að flugmiðunum hafi verið rænt. Þeir redda þér þá heim - ef ekki... ertu bara ágætlega settur í hlýju loftslagi og opnar bara bar eða finnur þér eitthvað að gera.

Annars er ég bara voða hress með að vera komin heim... Ræð mér vart fyrir kæti sko... Gott að hitta Óla sinn.

Var miður mín því ég hélt að ég hefði misst af eldhúsdagsumræðunum á Alþigi á meðan við vorum úti, sem ég reyndar gerði, en RÚV bjargaði því alveg í gærkvöldi með því að sýna stórkostlega þætti sem jöfnuðust alveg á við þingkalla.

Dagskráin var svohljóðandi:

20.55 Ómur af Ibsen - Heljarstökk
Norsk þáttaröð þar sem sagðar eru nútímasögur byggðar á verkum Henriks Ibsens.

21.25 Síðasta sígarettan
Finnskur þáttur þar sem fylgst er með hálffimmtugum manni fyrstu dagana eftir að hann hættir að reykja.

Takk RÚV fyrir að bjarga minni döpru sál.

Ein vísindaleg spurning í lokin: Hvernig fer nef út á kinn án þess að vera kýlt út á kinn?

Svarið má finna hér að neðan:













Shakeskin!


P.s. Svo er tónlistarlífið svo blómlegt á Íslandi! Í dag á einum og sama deginum hefði ég getað náð mér í miða á tónleika með Josh Groban (ógeðishorbjóður) og farið á tónleika með Cliff Richards (ógeðishorbjóður from the sixties). Afsakið rétt á meðan ég fæ malaríu af yndisleik þesssa alls saman.
Má ég frekar biðja um hann Jose Manuel, með skemmtarann einn að vopni, sem hélt uppi stuðinu svo mjög á Parque Del Sol á Tenerife að oftar en ekki lá við hjartaáfalli hjá heldri kynslóðinni. Að ég tali nú ekki um fantastíkófantastíkófantastíkó karókí-snillinginn sem hélt uppi fjörinu hin kvöldin. Þeir kunnu sko að skemmta fólki!

Ég var ekki búin að núa hótelinu sem við verðum á um nasirnar á ykkur, er það nokkuð? Þetta verður okkar huggulega heimili næstu vikuna og hér eru ítarlegri upplýsingar fyrir áhugasama. Lítur út fyrir að vera paradís og minnir mig satt að segja á Whitesands hótelið í Kenya sem við vorum á í denn, ekki leiðu að líkjast þar. Úff hvað þetta verður notalegt. Ef ég kem ekki heim eftir viku, óttist eigi heldur setjið frímerki á afturendann á ÓBG og sendið hann á þetta heimilisfang:

Parque Del Sol, c/o Perla Thrastar
Playa Fababe
38660 Costa Adeje
Tenerife
Islas Canarias

Við komum svo í heimsókn um jól og áramót... ef við nennum.

Já, það er ljóst að miðað við hvað ég er hátt uppi núna og ánægð með þetta allt saman, að einhver þarf að grípa mig í fallinu þegar ævintýrið verður afstaðið í næstu viku.

En þangað til ætla ég að vakna 7 sinnum og haga morgunmatnum mínum nokkurn veginn á þennan hátt:

Jæja nú er slétt vika í ég verði chillandi og svamlandi á eyju undan Afríkuströnd með óáfengan kokteil í annarri og barn í hinni. Þann 15. erum við semsagt að fara til þríhyrndu ævintýraeyjunnar Tenerife. Eyjan er í Kanaríeyjaklasanum og er að mér skilst áberandi skást af þeim eyjum. Meðalaldurinn á túristunum eitthvað lægri en á hinum eyjunum, enginn Íslendingabar og engin Framsókn með framboðsfundi; það ógeðispakk má halda sig á Gran Canaria ef þú spyrð mig. Vika skal það vera og mikið verður það nú ljúft.
Litli Píp fer í óvissu- og ævintýraferð í Norðlingaskóla á meðan þar sem börn sem nærast ekki á foreldrum sínum fara ekki með í þessa ferð. Vinnan hans Píps er nefnilega að bjóða og minnsti Píp er á undanþágu vegna mataræðis. Litli Píp er alveg að fara á límingunum af spenningi yfir að fara í skólann til ömmu sinnar og spyr á hverjum degi hvenær við förum eiginlega til útlanda þannig að hann geti farið til ömmu og afa. Og hann býst við að fá gúllas í kvöldmat öll kvöldin...: (tilvitnun hefst) "af því að ömmu þykir svo vænt um mig" sólskinsbroooos (tilvitnun lýkur).

Tenerife er hér:

Og svona lítur hún út þegar nánar er að gáð:



P.s. Bjartur fer til hinna ömmu og afa og fær þar vonandi eitthvað betra en nóakropp og lakkrís.

Í gær var slétt ár síðan við lögðum af stað í stóra Kaliforníu-túrinn okkar! Þann sama dag afhentum við íbúðina okkar í Álafossi þannig að 13. júní 2005 var dagur í stærri og skemmtilegri kantinum. Er með þeim ósköpum gerð að ég á það til að fara að hugsa til baka með væminn svip á andlitinu eða verða hálf meir og nostalgísk þegar ár eða x mörg ár eru liðin frá hinu og þessu. Einhver tegund af geðveilu sennilega.
Dett stundum í það að hugsa, já þetta var ég að gera fyrir ári síðan, og held svo til dæmis upp á ótrúlegustu hluti, svona eins og afmæli kattarins 2. maí ár hvert. Þá pota í hann og segi honum hvað hann var nú einu sinni lítill og sætur... Nýjasta ákvörðunin mín tengd svona dögum og afmælum er sú að ganga 10 daga framyfir aftur og ala barn á 10 ára afmæli okkar skötuhjúa, 4. september nk. Viðeigandi mjög þykir mér.
Jæja nóg um geðveilur í bili... Í tilefni af 1 árs afmæli ferðarinnar ætla ég að rifja upp alveg hreint skemmtilegt atriði úr ferðinni. Smellið hér. Klassískt alveg hreint og eldist jafn vel ef ekki betur en besti Baywatch þáttur. Ef einhver vill rifja ferðina upp í tilefni tímamótana (heyriði geðveiluna...?) má lesa ferðasöguna hér: giugno 2005 og luglio 2005

Bróðir minn var í sjónvarpinu í morgun og var kynntur inn sem fimmtán ára og fallegur! Geri aðrir betur! Sennilega var hann samt bara kynntur þannig af því að það rímaði... Ekki gátu þau sagt að hann væri feitur eða fjólublár því rauðbirkni sláninn er hvorugt.

Og af þróun þessa vef"seturs" eða stórbýlis öllu heldur kannski. Hvarsemer leggur sig að sjálfsögðu fram um að fylgjast með straumum og stefnum því ekki vill hvarsemer staðna! Starfsemin hefur nú vaxið og er orðin viðameiri því jú, getiði hvað?!? Hér hefur verið opnað lítið myndagallerí. Komnar eru inn myndir frá Kaliforníurúntinum (89 myndir af tjahvaðskalnúsegjamundiskjótaásvonaumþaðbil 1500 myndum) og fleiri myndaalbúm verða eflaust búin til ef eitthvað hressandi er í gangi í lífi Píp-familíu! Kannski maður smíði svona extreme makeover home edition albúm með þróun mála í Efstasundi eða eitthvað annað mis sniðugt... Kemur í ljós!

Já við erum komin heim!
Já við erum búin að fá íbúðina okkar afhenta!
Já ég er byrjuð aftur að vinna eftir fríið!

Þar hafiði það! Hef hvorki haft tölvu né tíma til að skrifa undanfarið en við skulum bara vona að það lagist á næstu dögum. Stöndum á haus við að koma íbúðinni í stand um þessar mundir þannig að nú líta dagarnir ca. svona út: vinna frá kl. 9.00-17.00, málað og vesenast í íbúð frá kl. 17.04-1.30! Fengum kalla til að slípa upp gólfið þannig að það fór frá því að vera vel lifuð drungaleg og sjúskuð fura í að vera náttúruleg og frámunalega fögur fura! Erum búin að mála hjónaálmuna og stofan var kláruð um helgina. Þær álmur orðnar alveg geysilega fagrar á að líta. Næsta verkefni verður svo stórt og krefjandi.... björgunaraðgerðir á eldhúsinu, athuga hvort það eigi sér viðreisnar von, hvort einhver leið sé að bjarga því frá þessu litaslysi sem átti sér stað fyrr á árum, senda það í endurhæfingu og sjá hvort hægt sé að bæta sjálfstraustið hjá því eftir niðurlægingartímabilið mikla!

Best að klára Ameríkuferðina, ferðasaga á hraðferð! Allir koma bara í heimsókn og skoða myndir fyrir nánari upplýsingar. Brunuðum frá LA í beinustu átt að Sequoia þjóðgarðinum með stoppi í Bakersfield, heimabæ þeirra Korn-meðlima. Engin furða að þeir sé reiðir og pirraðir ungir menn með allt á hornum sér komandi frá þessum rauðhálsabæ í miðri auðn þar sem hitastigið fer sennilega sjaldnast niður fyrir 40 gráður. Menn hljóta bara að semja tónlist "fyrir djöfulinn" (vitnað í Heilagan Amenson á Omega 24. september 2004) verandi frá næsta bæ við helvíti. Snæddum þar og brunuðum upp í Visilia, lítinn bæ rétt við Sequoia þar sem við eyddum nóttinni og héldum svo áleiðis að skoða voða stór tré og fullt af laufblöðum. General Sherman stóð sína vakt eins og hann hefur gert í mörgmörgmörg ár. Næsti ákvörðunarstaður var Oakhurst, hvar við höfðum afdrep í tvær nætur. Sá bær er nefnilega rétt við Yosemite National Park, sem við eyddum næstu tveimur dögum í að skoða. Náttúrufegurðin þar er svo gjörsamlega yfirþyrmandi að það eina sem maður getur gert er að flissa og glápa. Ásbyrgi lítur út eins og hvert annað lambasparð í samanburðinum. Með fullri virðingu...

Brunuðum þaðan á stað sem heitir Mammoth Lake, skíðabæ með meiru. Lögðum af stað daginn eftir í átt að Lake Tahoe með viðkomu hjá Mono Lake, sem er svona mini Dimmuborgir í vatni. Fórum svo yfir "landa"mærin inn í Nevada og að sjálfsögðu beið eitt stykki Casino þar eftir okkur 53 metra frá fylkjamörkunum. Létum þó alveg vera að kasta teningum en fengum okkur hins vegar að snæða þar. Karlmennirnir í hópnum, sem nota bene valhopppuðu og leiddust mest alla ferðina ásamt því að vera ávallt klæddir í stíl, fengu sér 12 oz. steik og egg í morgunmat/hádegismat enda ekkert seríos á boðstólnum.

Þá heldur sagan áfram og nú erum við komin til Lake Tahoe, sem er eins og stór leikvöllur allt árið. Á veturna er hægt að leika sér í ýmiskonar vetraríþróttum og svo á sumrin verður svæðið strandparadís með ýmis konar vatnasporti! Og hvenær sem er ársins getur maður klárað daginn í Casínói. Hversu áhugavert sem það nú er. Leigðum hús þar og gistum þar í tvær nætur, strönduðumst og nutum lífsins.

Þá var kominn 4. júlí og af því tilefni brunuðum við niður í Napa Valley, vínhérað með meiru. Sáum um kvöldið flugeldasýningu sem Íslendingar hefðu skammast sín fyrir undir drynjandi þjóðernisvælssorpmúsik einhverri. Ljómandi hressandi. Daginn eftir urðum við svo að sjálfsögðu að kynna okkur víngerð og víniðnaðinn sem slíkan og aðstoðuðum bændurna við að smakka til vínin þeirra þó okkur hafi ekki boðist í þetta skiptið að trampa á táslunum í tunnu á berjum. Ætli maður þurfi ekki að koma í október til þess. Fórum á 3 búgarða, þar af einn sem var lítið krúttlegt fjölskyldufyrirtæki og 2 "verksmiðjur" í samanburði við hitt, Beringer og Stags Leap.

Jæja, þá var heldur betur farið að styttast í þessari ágætu ferð okkar og þann 6. brunuðum við til San Francisco og skiluðum af okkur bílnum sem hafði svo hratt og örugglega flutt okkur á milli staða, þó ekki höfum við verið svo heppin að fá bílinn sem við pöntuðum tveim mánuðum fyrir ferð. Það er greinilega ekki nægur fyrirvari fyrir kjánana hjá Avis. Skohhh ókeypis auglýsing. Dögunum í SF var svo eitt í helst til mikið verslunarráp ásamt hinum og þessum skoðunarferðum. Löbbuðum fram og til baka yfir Golden Gate og svona allskonar. Þokan ásótti okkur aðeins þessa daga sem við eyddum í SF enda er svo mikið af henni þarna að þeir tappa henni á dósir og selja ferðamönnum sem minjagripi. Að sjálfsögðu fengu foreldrar mínir eina slíka enda er það orðinn siður hjá undirritaðri að finna hallærislegasta minjagrip á svæðinu og færa þeim. Þoka í dós var það í þetta skiptið. Já og þá var þessari frábærlega meiriháttar geggjuðu stuðferð lokið og þessi mánuður sem hún tók leið eins og tvær vikur eða eitthvað, svo mikið var fjörið. Vorum allt of löt við að kaupa í búið þarna úti vegna hræðslu við yfirvigt sem kom svo í ljós að var engin nema á okkur sjálfum, búin að borða á okkur ófá kílóin... úpps.
Hér er kort af Kaliforníu og þeir sem vilja geta dundað sér við að finna þessa staði sem ég er búin að telja upp á þessu flakki okkar. Einnig mæli ég með að fólk prenti kortið út og tengi á milli punktanna og geri sér þannig greinargóða mynd af þessu ferðalagi okkar. Þetta á aðallega við um þá sem eru í sumarfríi og leiðist eða eru í vinnunni og leiðist.

Hvað var svo það fyrsta sem við gerðum þegar við lentum á íslenskri grundu? Jú hringdum í fólkið sem seldi okkur íbúðina og fengum afhenta lyklana. Þar með var okkar heimilislausa flækingstímabili lokið. Meira seinna....

P.s. Hér má sjá myndirnar hennar Toggu úr ferðinni, þeim hluta sem hún var viðstödd, 17. júní - 4. júlí.