Og áfram heldur flakkið! Við erum ekki lengur 12 eins og þegar mest lét heldur hefur okkur fækkað niður í 9 einstaklinga. Byrjuðum á að fleygja Eybs&Pips-senior fyrir borð þann 22. Þau lentu sennilega í San Francisco og nokkrum dögum seinna á Íslandi eftir að hafa gert öllum kínverjum, mexíkóum, pakistönum og írönum í nálægum hverfisbúðunum fyllilega grein fyrir fyrirbærinu POKASJÓÐUR! “…Then we have you know the pokasjóður…!”
Sennilega ”had to be there moment”.

Næst til að vera fórnað var Tobba, also known as the örverp. Hún flaug til Íslands með viðkomu í hinum og þessum bandarísku borgum sér til ánægju og yndisauka og var komin til Íslands tæpum sólarhring síðar. Geri aðrir betur.

Allavega, skruppum í Sea-World í San Diego á fimmtudaginn og eyddum deginum þar og gistum svo um nóttina á Hilton í Del Mar, sem er nokkrum vegavinnutöfum frá San Diego. Sea-World tók alveg daginn enda hægt að láta höfrunga og háhyrninga hoppa og stökkva á hina ýmsu vegu, sem mann hefði ekki grunað, og var þessi heimsókn hin mesta prýðisskemmtun. Komum aftur heim í Redondo Beach um miðjan dag á föstudeginum og fólk gerði það sem það vildi. Píp fór á Boogie-bretti og skemmti sér á ströndinni meðan svili Píps fór í bókabúð. Það er á svona atriðum sem maður sér aldursmun þeirra félaganna. Undirrituð náði sér bara í stóran skammt af brúnku með dash af bruna úti á svölum á meðan.

Kíktum á sumarhátíð Redondo á laugardaginn og á ströndina á eftir. Í dag (sunnudag) var svo farin pílagrímsferð á Venice Beach, þar sem Jim Morrison og félagar héngu 'i denn, og Santa Monica og svo náttúrulega Beverly Hills og Hollywood! Venice Beach var mikið skemmtileg enda margt um furðulega karaktera. Trítluðum um á verslunargötunni í Santa Monica og skoðuðum okkur um í Beverly Hills en kíktum samt ekki það hátt upp í hæðirnar að við sæjum verulega ríkmannlegar villur en sáum eitthvað samt. Löbbuðum svo eftir Hollywood Boulevard og kíktum á stjörnurnar í götunni (Walk of fame) og líka handarförin og fótaförin sem stjörnurnar sáu ástæðu til að skilja eftir sig í götunni. Sáum svo Hollywood skiltið í nokkrar míkrósekúndur, samt ekki það lengi að maður næði almennilegri mynd af því.
Og svo Barbeque um kvöldið…

Ætlum í Disney-land á morgun og á þriðjudaginn höldum við svo af stað upp í fjöllin og er ferðinni heitið að Yosemite-þjóðgarðinum og að Lake Tahoe. Komum sennilega líka við í Mono Lake og Fresno. Ekkert víst að maður nái að blogga mikið á næstunni en engu að síður, meira blaður síðar þó seint verði!

Jæja, erum enn í LA á Hotel Toggu og ásamt því að vera búin að drekka í okkur sólina og reyna hvað mest við megum að hraða öldrun húðarinnar og ná okkur í sólsting (ekki tekist enn) - erum við búin að fara í dýragarð í 30 stiga hita - í skugga notabene! Hitinn þar var það mikill að flestum dýrunum hafði sennilega verið gefið frí, allavega voru flest búrin tóm eða þá að í sumum búrunum sá maður glitta í eitthvað slytti sem kallast má/mátti dýr í einu horninu. Í dag fórum við svo í Vísindasafn (já, kennarar með í för) og á ströndina það sem eftir lifði dags.

Píp má aldrei leiðast eins og flestir vita og þetta er meðal annars það sem hann fann upp á að gera sjálfum sér og öðrum til skemmtunnar. Einnig má sjá systur hans hana Toggu taka fagnaðardans yfir komu fjölskyldunnar í þessu myndbroti. Æskilegt er að hafa öfluga tengingu til að sjá þetta og ekki væri verra að kveikja á hljóðinu.
Erum svo að sjálfsögðu, eins og lög gera ráð fyrir, búin að ofbjóða maganum, bragðkirtlunum og fleiri hagsmunaaðilum með gegndarlausu áti þannig að það er eins gott að við ætlum að versla á morgun, annars þyrfti maður að kaupa verulega stór föt til að passa utan um verulega stóra hamborgararassa. Best að kaupa núna og keppa svo að því þegar maður kemur heim að passa í fötin...

To be continued...

Halló hola hellllloooo! Jæja, nú erum við búin að vera í henni Americu í 6 daga og það er búið að vera heldur betur fjör! Eða eins og við segjum fönn fönn fönn fönn íslensk fönn! Lentum í San Francisco ca. 7 tímum á eftir áætlun. Áttum að fljúga kl. 16.45 en hófum okkur á loft kl. 23.15 sirkabát-umþaðbil. Lentum þá í SF um 1-leytið (að nóttu til) að staðartíma og vorum komin á sérdeilis prýðilegt mótel/hótel/bótelorwhatever klukkutíma seinna eftir að hafa sagt satt og rétt til um blóðlit, ofbeldishneigð og fleira á vandlega útfylltu spjaldi þar til gerðu samkvæmt einhverri skrambans ólátabelgjalöggjöf. Að vísu vorum við einni kerru fátækari enda var hún sennilega grunuð um drykkjulæti og óskapnað sem og ofstopa eins og kerrur eiga til, en við allavega lögðumst til hvílu með það sama en vöknuðum engu að síður um 7-leytið enda búin að ná okkur í nokkrar hænur um borð í FI-671!
Trítluðum niður á Fisherman´s Warf, sem er bryggjusvæði með meiru þar sem undirrituð átti reyndar von á að sjá eitthvað meira en túristabúðir og túristaveitingastaði en því skyldi maður kvarta þegar maður er í ca 62 stiga hita á farenheit sem mundi reyndar bara útleggjast á 17 íslenskar gráður en hver fer svo sem eftir því þegar maður er í útlöndum!!!? Þá látum við þessar útlensku ráða! And hana nowww!

Dagurinn fór í trítl og borðuðum svo á Litle Joe´s sem er svona týpískur mafíósafjölskylduítalskur veitingastaður. Farið í háttinn snemma og dagurinn tekinn snemma til að labba yfir holt og hæðir og skoða borgina. Löbbuðum sennilega í kínverska hverfið og fleira án þess að gera okkur grein fyrir því vegna þess að við vorum ennþá að tala um þverhnípin sem við höfðum gengið niður rétt áðan! Náðum okkur svo í bílana okkar sem fluttu okkur níu manneskjurnar niður eftir ströndinni í gegnum Santa Cruz og niður til Monterey þar sem við gistum á Cypress Tree Inn nema Tóta og fjölskylda sem völdu frekar Bed Bugs Inn! Og klóruðu sér svo það sem eftir var dags.

Fórum svo og skoðuðum sædýrasafnið í Monterey, einnig þekkt sem Monterey Bay Aquarium þar sem hin ýmsustu slím- og skriðkvikindi léku lausum hala okkur mannfólkinu til skemmtunar. Brunuðum svo sem leið lá niður að Big Sur sem okkur fannst ekki alveg jafnast á við Hvalfjörðinn en komast þó nokkuð nálægt sunnanverðum vestfjörðunum! Að öllu bulli slepptu var þetta ofsalega falleg leið þó sólin hefði verið frekar upptekin við að undirbúa að ráðast á Íslendinga með 17. júní brjálæði með það í huga að láta þá falla hvern um annan þveran af undrun yfir því að yfirleitt skuli sjást til sólar... (skáti fallinn... lögreglumaður fallinn... gamalmenni fallið...(segir mikið um íslenska lögregluþjónustu))... En lögðumst svo til hvílu ekki svo fjarri Hearst Castle eftir að hafa verið meinuð gisting í kastalanum á þeim forsendum að við værum ekki nógu Stinkin' Rich þannig að við fórum niður að San Simeon og fundum okkar einhverja þá Bestu Vestrænu gistingu sem um getur.
Réttara sagt var það þannig að við ákváðum að fara í Hears Castle í bítið morguninn eftir og bruna til Santa Barbara í framhaldinu til að hitta hin T-in í fjölskylduna, það er að segja Toggu og Tobbu (Tóta var jú að ferðast með okkur hinum þannig að nú skyldu T-in sameinuð, það er að segja Tóta, Togga, Tobba og Tarzan eins og við köllum Pípið stundum! Hearst Castle stóðst okkar væntingar að nánast öllu leyti og við gætum jafnvel hugsað okkur að eiga það sem óðalssetur fjölskyldunnar þegar fram í sækir, það er að segja þegar fólk hættir að skoða Hearst Castle og fer að skoða Neverland Mikka Jacksons í staðinn... jú þá skulum við taka Kastalann að okkur!

Jæja, brunuðum eins og fjandinn væri á eftir okkur niður til Santa Barbara í gegnum vínekrur og huggulegheit til að hitta týndu sauðina og þar urðu fagnaðarfundir enda langt síðan hinir sauðirnir höfðu hitt aðra eins sauði! Chilluðum á ströndinni í Santa Barbara og borðuðum nesti áður en haldið var rakleiðis til LA; Los Angeles; City of Angels! Og hvað er meira við hæfi á 17. júní en að lenda á alíslensku heimili með Þingvelli á öðrum veggnum og Vestmannaeyjar á hinum og íslenska fána útum allt. Ja ekki neitt held ég. Þvílíkar höfðingjamóttökur sem við fengum og höfum sjaldnast séð. Vorum og erum enn meðhöndluð sem kóngafólk og nánast stappaður ofan í okkur maturinn. Keyrðum um hluta LA í gær og skoðuðum alls konar ríkra manna hverfi og í dag var það ströndin og almenn slökun. Að sjálfsögðu þurfti Píp að prófa að setja sig í spor Sánkti Pamelu Anderson og hins björgunarfólksins og spranga um ströndina tilbúinn til að bjarga samborgurunum....

To be continued...

Nú eru Álafossbændur alveg að tapa sér og endanlega gengnir af heygöfflum. Þeir (Píp and I) hafa tekið þá ákvörðun að afsala sér titlinum næstkomandi mánudag, það er að segja við ætlum að afhenda íbúðina okkar á mánudaginn áður en við förum í flugið til USA því þegar við komum heim verður það um það bil okkar fyrsta verk að fá afhenta lyklana að nýju höllinni okkar. Við sjáum því enga ástæðu til að hafa íbúðina tóma í mánuð og láta einhvern hlú að henni þennan mánuð þegar okkar fyrsta verk yrði hvort sem er að sópa öllu út og afhenda kaupandanum lyklana. Því þá ekki að sópa út núna og koma svo bara heim í júlí og hreiðra um sig strax í nýju íbúðinni??? Já maður spyr sig ekki lengur heldur framkvæmir bara!

Þannig að nú er hasar á hóli og bílskúrar og geymslur hér og þar nýttar til hins ýtrasta til að koma búslóðinni fyrir... Sunnudagurinn næstkomandi fer sem sagt í það að tæma og þrífa nema kannski tekur maður sér smá pásu og tekur þátt í Álafosshlaupinu, eða eel-fall-jelly eins og það kallast á málinu sem maður á eftir að notast við með vonandi glæstum árangri næsta mánuðinn.

Held ég eigi ekki eftir að tjá mig neitt að ráði fram að ferð sökum anna, þannig að við hjá hvarsemer óskum okkur sjálfum og hinum lesendunum góðrar ferðar (held nebbla að 80% lesenda hvarsemer verði einmitt samfó í USA-trippinu). Læt samt vonandi eitthvað í mér heyra fyrir hin 20% meðan á ferð stendur og leyfi ykkur að fylgjast með ævintýrum í landi óttans.
Jú takk fyrir - yfir og út!

Ef einhver hélt að Íslendingar væru friðsæl þjóð og laus við öll hernaðarafskipti þá er það hinn mesti misskilningur.
"Við Íslendingar" héldum nefnilega upp á Memorial Day í gær og svo er eitthvað um að fólk liggi flatt á sjúkrahúsum með hermannaveiki!
Svo hefur náttúrulega ríkt verðstríð í búðunum undanfarið... Sennilega að verða 100 daga stríð.
Hlutleysi hvað?



Keyrði nýjasta autobahnann í bænum í dag. Sérdeilis skemmtileg upplifun það. Að keyra allt í einu þvert yfir svæði sem maður hefur varla svo mikið sem labbað á áður, í og með af þeirri ástæðu að það þótti víst verra að styggja fuglana sem eiga heima þarna á svæðinu. En hey, það var á síðustu öld (sooooo last century); malbikum bara yfir þá og gerum göng undir veginn fyrir eftirlifendurna(r). Brilliant lausn! Langaði svo óneitanlega að halda nýbreytninni bara áfram og skvera beint yfir Klambratún en lét það vera. Af virðingu við blómabörnin í beðunum. Þau eru sennilega friðuð ennþá.

Búin að pakka í 9 kassa. Skohh allt að gerast!

Bakkus hefur tekið völdin á heimili mínu! Fór í ÁTVR í gær og fékk þar kassa til að maður geti nú farið að pakka sér og sínu ofan í kassa vegna yfirvofandi flutninga. Íbúðin er því full af mis óforskömmuðum áfengiskössum sem þýðir það að ég ætla ekkert mjög mikið að fá ung börn í heimsókn á næstunni þar sem ég vil vernda þeirra litlu augu frá bölinu og vil síður bera ábyrgð á því að þau falli í glötun áfengisólifnaðar (Litli píp er sterkur!!). Einn kassinn er meira að segja það ósvífinn að á honum stendur stórum stöfum BAKKUS en hinir eru nú flestir ekki nema 10-12%, Carlo Rossi (from the vineyards of California), Santa Christina (2003) og eitthvað í þá áttina.
Þannig að nú er allt að gerast á heimilinu. Eftir 2 vikur, ath. 15 daga, verðum við á leið til Kaliforníu og á þessum tíma þangað til ætlum við að vera búin að pakka sem mestu þannig að þegar við komum heim 12. júlí ættum við að geta unnið að sólarhringsafréttingum óáreitt þar til hinn 14. júlí þegar við munum fá íbúðina okkar afhenta og hefjum flutninga af fullum krafti. Eruð þið ekki öll búin að gera upp við ykkur hvernig við eigum að hafa eldhúsið á litinn? Hugmyndir vel þegnar...

---

Einhvern veginn hélt maður að ungmenni á Austurlandi væru aðallega með hugann við það að búa til CV og fylla út umsóknareyðublöð um vinnu í alumenium-faktorí eða við stíflugerð þessa dagana. En aldeilis sei sei nei! Heyrði í hinni frábæru hljómsveit VAX frá Egilsstöðum um daginn og þvílíkt fjör! Þeir eru greinilega ekki alveg á neinum bölsýnisbuxunum og eru meira að segja það hressir að þeir hljóta eiginlega að vera utanbæjar. Upprunalega vestfirðingar ábyggilega. Þetta er alveg hressandi lag!

Jesössss! Ég á DOLCE & GABBANA kjól....! Og ætla að vera í honum í brullaupi á laugardaginn! Brúðurin sú er eflaust hamingjusömust í heimi núna, ekki þó yfir þeim heiðri að fá að ganga í heilagt hjónaband með náfrænda mínum, sem er jú mikill heiðursmaður eins og öll sú ætt meira og minna - heldur vofir ekki sú hætta yfir lengur að hún gifti sig í skugga júróvisjon eins og allt stefndi í og henni leist ekkert á! Merkilegt með þetta júródót annars, eftir síðustu keppni lýsti ég því yfir af minni einskæru bjartsýni að við kæmumst aldrei framar í úrslit júróvisjonsongkontest því þegar við dettum einu sinni niðrí þetta undanúrslitadæmi komumst við aldrei upp úr því, þökk sé Austur-Evrópu-bestuviniríheimi-þjóðunum. Og hvað gerðist?!?!
Þær ættu bara að halda sér síns eigins keppni held ég, þær eru nefnilega farnar að slaga hátt í þriðja tuginn eða ekkva álíka, gott ef ekki þriðja hundraðið. Jæja, hvenær skyldu næstu smáþjóðaleikar vera...?

Hip hip...

Mér telst til að eftir 16 vinnudaga verði ég komin í sumarfrí og á þar af leiðandi aðeins eftir að bruna 32 sinnum í viðbót á milli Mos - Rvk á öðru hundraðinu til að komast í eða úr vinnu og passa upp á að sækja Litla Píp ekki of seint og svoleiðis hasar. Eftir sumarfrí get ég svo sótt hann fimm mínútur yfir fimm en ekki tuttugu og fimm mínútur yfir fimm! Mann munar svo sannarlega um þessar mínútur skal ég ykkur segja. Ég verð hrifnari og hrifnari af þessum búferla flutningum okkar með hverjum deginum....
Jæja Frú Steinunn Valdís, vinsamlegast komdu nú honum Litla Píp fljótt og örugglega inn á fyrirtaks leikskóla í henni Reykjavík. Með fyrirfram geggjaðri stuðkveðju og þökk, kiss kiss!

Þá er það orðið opinbert. Rvk - Sund verður næsta heimili family Píp. Nánar tiltekið Efstasund! Og það númer 93. Hröpum í frjálsu falli úr póstnúmeri 270 niður í 104. Sem er bara fínt hrap. Förum í kaupsamning í næstu viku og fáum svo afhent 14. júlí þannig að nú getur maður farið að einbeita sér að öðrum hlutum, svo sem eins og Kaliforníu-reisunni miklu. Munur að vita það að fjölskyldan kemur til með að eiga heimili þegar heim verður komið...
Nú þarf bara að tala litla píp inn á að nýji leikskólinn (hver svo sem hann verður) sé alveg jafn frábær og Reykjakot og nýja herbergið hans sé alveg geggjað. Þarf svo sem ekki mikið að sannfæra hann um það síðara. Svo getur maður farið að velta fyrir sér fyrir alvöru litavali og húsgagnauppröðun og fleira spennandi.

Þrátt fyrir fáar áskoranir ætla ég að láta fylgja með mynd af hinu forkunnarfagra eldhúsi sem í íbúðinni er... Munið - málning gerir kraftaverk!

Já maður ætti kannski að tjá sig aðeins hérna og láta æsispenntan lýðinn vita hvernig staðan er á íbúðamálum. Fórum á opin hús og svona á sunnudaginn og kíktum á hinar og þessar holur og þar á meðal eina risíbúð við Efstasund, sem við höfðum séð oft á netinu en ekki dottið í hug að fara að skoða af því að myndirnar voru svo, hvernig á ég að orða það... afkáralega fáránlegar.

En við rúlluðum þarna við bara að ganni á sunnudaginn (stutt frá ísbúðinni nefnilega) og leist svona bara aldeilis prýðilega á hana. Hún er greinilega ein af þeim íbúðum sem myndast bara ekki vel!
Eldhúsið er að vísu örlítið geislavirkt, veggir og loft eru svona gul og skápahurðirnar rauðar. Baðherbergið er með frjálsri aðferð líka en þetta býður þá bara allt upp á að maður láti hendur standa fram úr ermum og breyti öllu saman eftir eigin höfði. Hún er að vísu bara 3 herbergja, en við ættum að geta verið þarna í svona 3-5 ár og svo vonandi selt hana fína og uppgerða án þess að tapa á henni allavega… Fórum sem sagt á mánudeginum og gerðum tilboð og fengum gagntilboð og niðurstaðan er sú að við fáum hana á 17 millur þannig að nú er maður bara í öllu lána og greiðslumatsferlinu og vonar bara að allt gangi upp. Mundum fá hana afhenta 14. júlí þannig að við verðum ekki heimilislaus ef guð og bankarnir lofa. Á þriðjudaginn ræðst hvort hún verður okkar eða eigi þar sem þá lætur bankinn okkur vita hvort við erum honum þóknanleg.

Sem betur fer eru gaurarnir á fasteignasölunni búnir að taka íbúðina af netinu þannig að þið getið ekki grátið af hlátri yfir litagleði og fegurð eldhússins.

Tilkynningaskyldu fullnægt!
Takk fyrir.

Tók einhver upp Little Britain á miðvikudaginn??? Fyrir einskæra heimsku tókst mér að "gleyma" þættinum. Minnið er þannig núna að ég man ekki einu sinni hvað ég var að gera sem varð til þess að ég gleymdi þættinum. Kominn tími á að skipta um kubb held ég. Spurning hvað hin gullfallega Vicky Pollard sem sjá má hér að neðan hafi gert af sér í þessum þætti...


"Yea but no but yea but no but yea but no but yea but no but...."

Það hefur eflaust verið einhver snilld!

---

Þessi fimmtudagsfrí eru bara dásamleg! Ef það á að færa þau á mánudaga eða föstudaga til að lengja helgarnar frekar, eins og verið er að ræða um, missir maður alveg af þessum mánudagsföstudögum! Það er nefnilega undursamlegt að mæta í vinnuna í týpísku mánudagsþunglyndi en uppgötva sér til einlægrar og barnslegrar gleði að það er faktiskt föstudagur! Maður getur sagt við sjálfan sig "það er mánudagur... :( - nei það er föstudagur... :)" allan liðlangann daginn og haft gaman af. Simple pleasure for simple minds eins og afi sagði.

---

Íbúðaleitin gengur ekkert sérstaklega vel, erum búin að skoða allskonar íbúðir en engin sem tekur á móti okkur með nöfnunum okkar á dyramottunni eins og maður segir... sem sagt engin sem er að grípa okkur - nema hugsanlega og ef til vill ein sem við ætlum að skoða síðar í dag og er staðsett í Kópavoginum. Það er gott að búa í Kópavogi segir Gunnarinn með dverginn í hálsinum og því hlýtur maður að geta treyst. Tala nú ekki um hinn Gunnarinn með Krossinn á bakinu - hann valdi sér Kópavog sem miðdepil útbreiðslustarfsemi fagnaðarerindisins ehf. Maður þarf þá ekki að hafa áhyggjur af því að það valhoppi latexklæddir hommar framhjá glugganum manns í tíma og ótíma, hann er nottla búinn að afhomma bæinn eins og hann leggur sig. Kann samt ekki alveg við bæjarfélög sem eru ekki með neinn miðbæ! En það er ekki eins og Mosó sé heldur með neinn miðbæ þannig lagað. Læt ykkur vita kæru velunnarar til sjávar og sveita hvernig leitin gengur....

Það er ekki seinna vænna að segja frá því hér að íbúðin okkar sé á sölu. Við erum nebbla búin að selja....

Ræð mér vart fyrir kæti! Inn um bréfalúguna í gær datt kynningarrit í dagblaðsformi sem kallaðist: FRÉTTApíp! Hreinlega frábært nafn á blaði! Þvílík snilld! Ég hefði getað fundið það upp! Þetta mun vera kynningarblað pípulagningasýningar sem haldin er þessa helgina og um leið blað Norðurlandamóts í pípulögnum!! Held ég að það sé framtakssemi í píp-samfélaginu um þessar mundir. Hvar skyldi maður fá miða??? Þið sem eigið ekki heimangengt þessa helgina getið smellt hér (sjóndaprir geta smellt hér) og fylgst með dýrðinni. Þá er sko engin afsökun fyrir að missa af öllu saman. Jibbíjei...
Píp og Perla fara semsagt á píp-show í Perlunni um helgina. Alveg á hreinu!

Bakaði upp á míns einsdæmis súkkulaði-souffle um síðustu helgi sem fékk mannskapinn til að steinþegja í korter og ekkert heyrðist nema einstaka stuna og dæs. Frámunalega ljúffengt og gómsætt.
Eftir svoleiðs át er ekkert annað að gera en að tjútta af sér rassinn sem var og gert á 22, við ræflarokk í hæsta gæðaflokki. Þar labbaði ég beint í flasið á þessum! Kannaðist eitthvað við þetta ófríða smetti og eftir 2 sekúndna umhugsum uppgötvaði ég að hann heitir Ron Perlman og ku vera staddur á landinu til að leika í einhverri hryllingsmynd. Man ekki eftir að hafa séð neina af hans myndum en hann leikur sennilega mestmegnis vonda kalla eða hryllingsmyndakaraktera - hann er einhvernvegin þannig, svona rétt eins og sumir eru fæddir til að leika í Star Trek án þess að þurfa nokkurrar förðunar við. Var næstum því búin að segja við hann: "You Perlman - Me Perlwoman...!" ...en sleppti því. Hefði kannski gert það hefði hann búið yfir örlitlum fríðleika.

Þarna kemur skýringin á þreytunni í manni alltaf hreint! Vá hvað mér líður betur núna að vita hvað veldur.

Kæra dagbók.

Fyrirgefðu hvað ég er löt að skrifa þessa dagana en jú svona getur maður orðið latur annað slagið. Allt gott að frétta þó að veturinn hafa lufsast í heimsókn aftur. Ég sem var búin að segja honum að snáfa og láta ekki sjá sig aftur í bráð. Föstudagurinn síðasti var hressandi vinnulega séð þar sem kvenmaður bættist við starfsliðið, hafandi fjölgað mannkyninu um einn og sæmilega búin að koma fóstrinu til barns. Hlutföll kynjana á vinnustaðnum aðeins að jafnast. Vídeókvöld heima um kvöldið og þar sem húsbóndinn var slasaður og algjörlega varnarlaus fór ég út á vídeóleigu og tók mynd sem mig langaði að sjá. Before sunset varð fyrir valinu sem gerði mann álíka ástsjúkan og snilldarforverinn Before sunrise! Höfðum áður misst okkur fyrir framan imbann horfandi á frámunalega hressandi og gamaldags hallæris söngþátt í umsjá Hemma Gunn! Af öllum! Villi naglbítur hefði að sjálfsögðu átt að sjá um þann þátt til að hann hefði orðið jafn sýrður og hann hefur alla burði til að verða, en það er svosem önnur saga.
Brönsj í Kringlunni á laugardaginn og matarklúbbur um kvöldið þar sem eftir-eftirrétturinn var Hjálma-tónleikar á Nasa þar sem svitinn lak af veggjunum og maður gat vart hreyft litlaputta fyrir mannmergðinni. Yngstu kynslóðinni var svo gert til hæfis á sunnudeginum og litla familían skellti sér í bíó á Vémennin. Er svo búin að vinna fyrir heimilinu þessa vikuna meðan Píp sinnir tilfallandi léttum heimilisstörfum og sér um börn og buru og gefur kettinum endrum og eins höfuðbeina- og spjaldhryggsnudd þannig að þessa vikuna hefur heimilið rekist sem aldrei fyrr. Mæli eindregið með svona sixtís-þema í heimilishaldi, annar aðilinn heima og þrífur og eldar og stjanar svo við vinnandi makann! Hiphip húrra!

Jæja kæra dagbók, lofa að skrifa fljótt aftur.
Þangað til næst... hejdå!