Nýr IKEA-bæklingur kominn í hús og í fljótu bragði sýnist mér hann vera ögn siðsamari en í fyrra...

Samanber blaðsíðu 5 í hefti síðasta árs:

Það er ekki oft sem sjónvarpið nær að dáleiða undirritaða en það gerðist í fyrrakvöld í nokkrar mínútur. Þetta hérna eru einhver sú mesta snilld sem ég hef séð og heyrt lengi og ber eiginlega að hlusta og horfa á í myrkvuðu herbergi, með heyrnartól á eyrum og stækka upp í Fullscreen! Þarna er Daníel Ágúst og Hljómsveit illa á sig kominna lifra og brostinna hjartna að flytja "Earth Died Screaming" eftir Meistara Tom Waits! Nema hvað að þarna kemur Daníel Ágúst manni gjörsamlega í opna skjöldu og sannar það að hann er einhver sá albesti söngvari sem þessi þjóð hefur alið, ef þú spyrð mig! Hann nær þarna í orðsins fyllstu að bregða sér í allra kvikinda líki og rúllar upp lagi sem maður hefði haldið að enginn gæti tekið betur en höfundurinn sjálfur. Já, segi það og skrifa; hann tekur það nánast betur en Herra Waits sjálfur.
Þetta atriði var sýnt í Kastljósinu í fyrrakvöld til að kynna tribute (lotningar, virðingar)-tónleika sem voru haldnir það sama kvöld og ég segi bara and%&$inn sjálfur að hafa ekki lufsast til að kaupa sér miða og drífa sig í staðinn fyrir að röfla heima: "...issss það nær enginn Tom Waits nema hugsanlega mögulega kannski Tom Waits sjálfur...".

Ef Kastljósið hefði nú líka séð sóma sinn í því að sýna þetta atriði daginn fyrir tónleikana en ekki 20 mínútum áður en þeir hófust hefði maður farið og ekki orð um það meir. Ég meina maður er með börn og svona sem maður hleypur bara ekkert út frá! Ha! Tónleikahaldarar* vinsamlegast athugið: í guðanna bænum kynnið tónleikana ykkar voða mikið dagana áður en þeir eru haldnir en ekki sama kvöld. Takk fyrir.

*Á ekki við um Einar Bárðarson. Hann má vinsamlegast hætta að auglýsa sinn horbjóð og hann mætti náðasamlegast snúa sér að annars konar markaðsmálum en að koma á framfæri slæmum og hæfileikalausum tónlistarmönnum og halda með þeim verulega vonda tónleika. Ef sammála, smelltu hér.

Ég var nýbúin að hella upp á kaffi í morgun þegar rafmagnið fór af. Mitt fyrsta verk var að kíkja í rafmagnstöfluna okkar til að athuga hvort rafmagnið væri nokkuð bara farið hjá mér. Ekki gat ég séð að það væri neitt að í minni töflu, verandi rafmagnsséníið sem ég er. Sem betur fer kom rafmagnið svo fljótlega á aftur og þá gat ég lesið á mbl að rafmagnið fór ekki bara af hjá mér. Það virðist hafa farið af öllum heiminum! Víðtækt rafmagnsleysi í meira lagi.

Ef þú horfir á þetta vídeo verðurðu sennilega ekki hissa á því að búið er að ákveða að planta olíuhreinsunarstöð á þennan stað þar sem þessi akstur átti sér stað.



Það hlýtur að þurfa minnst eina olíuhreinsunarstöð til þess að hreinsa upp mengunina eftir Píp og Broncoinn hans.

Þetta myndband er sem sagt tekið nú í sumar í Hvestu í Arnarfirði þar sem verður að öllum líkindum reist olíuhreinsunarstöð, sem er þá væntanlega Píp að þakka/kenna (helv... píparinn).
Þangað til í sumar fannst mér það hræðilegt að fólki skyldi svo mikið sem detta í hug að setja upp svoleiðis stöð á Íslandi, hvað þá á Vestfjörðum. Sá nefnilega eitt svona skrímsli í Santa Cruz á Tenerife í mars og það var pent orðað viðbjóðsleg sjón með ógeðslegri lykt og svo ljótt og óhuggulegt fyrirbæri að maður andaði léttar yfir því að fólki hefði þó ekki dottið í hug að reisa svoleiðis fyrirbæri á Íslandi ennþá heldur héldi sig bara við minkabú nútímans, álverin.
En í aðdraganda kosninganna í vor fór þessi hugmynd á loft og þá rak mín upp ramakvein... "fyrirgef þeim, þeir vita ei hvað þeir gjöra"...

Svo fórum við vestur í sumar, hrokagikkir að sunnan vön okkar borgarlífstíl og að hafa allt til alls og komast hvert sem er hvenær sem er og allt eins og blómið eina. Þar settumst við niður með vinum okkar þeim Árnýju og Súna og þá duttum við svolítið inn í raunveruleikann og fengum ástand og horfur beint í æð og allt í einu fór maður að hugsa tvisvar. Og af því að mér þykir svo vænt um Vestfirðinga og Vestfirði er ég næstum því (endurtek næstum því) orðin meðmælt þessari verksmiðju.

Fann meira að segja voða sæta og krúttlega mynd af svona hreinsistöð í ægilega huggulegu sólarlagi og engar eldtungur standandi upp úr súlunum eins og á Tenerife og maður finnur enga lykt heldur:


Á samt mjög erfitt með að viðurkenna að ég sé hlynnt þessu því ég vil trúa að við þurfum ekki svona skrímsli til að halda lífi á landsbyggðinni og ættum eins og fleiri siðmenntaðar þjóðir að geta fókuserað meira á menntun og hátækni og ferðamannaiðnað en það er bara svo einfalt fyrir vitleysing að sunnan að segja það og það er orðið að svo brjálæðislegri klisju. Gott dæmi um ástandið á Vestfjörðum er til dæmis Bíldudalur, þar sem býr fólk sem hefur ekkert að gera meirihlutann af árinu og ástandið er svolítið svoleiðis að karlmenn bæjarins eru annars staðar að vinna en konurnar og börnin eru eftir. Svo á að fara að loka einu búðinni í bænum og líka búðinni í Tálknafirði sem er næsti kaupstaður. Þá þarf fólk að fara á Patró að versla og vá hvað það hlýtur að vera hressandi um hávetur að skjótast þangað yfir heiðarnar eftir tómatsósu og mjólk.

Held það væri annars einfaldast til að leysa vandamálin að afhausa þessa kvótkónga út um allt og láta vestfirðingana fá kvótann sinn aftur þannig að þeir megi alla vega bjarga sér sjálfir en ekki bara horfa á fiskinn svamlandi í sjónum. Já og Vestfirðingar mega líka opna augun aðeins fyrir ferðamannastraumnum sem liggur þangað því þar liggur ónýtt auðlind. Fórum einmitt í Selárdal og að Uppsölum í sumar og þar var hellingur af ferðamönnum en enginn hefur hugsað fyrir því að virkja þann straum, til dæmis með því að koma upp einhvers konar þjónustu, rukka vægan aðgangseyri, gera Uppsalabæinn eins og hann var þegar Gísli var og hét og hafa þar safn og svo framvegis.

Það sem mér huggnast samt verst er að þegar maður fer útí Selárdal eða að Uppsölum kemur maður til með að þurfa að keyra fram hjá þessari olíuhreinsistöð ef af verður. Sem er eiginlega hræðileg tilhugsun :/

Fleiri myndir frá Hvestu.

Þetta byrjaði allt með því að ég ætlaði að kaupa skáp.....

Á þessari mynd má finna forkunnarfagran karlmann sem fékk okkur til að detta í gamla gelgjugírinn á menningarnótt. Nei aldrei þessu vant er ég ekki að tala um Píp og ekki heldur svilbróðurinn hann Kristján og ekki heldur mágsoninn hann Tómas sem snýr hnakkanum í myndavélina og heldur ekki soninn ÓBG sem snýr líka hnakkanum að okkur.
Nei, þessi varð þess valdandi að við tókum andköf, rifum upp myndavélina, skipuðum Píp að stilla sér upp þannig að ekki mundu vakna grunsemdir. Þarna náði ég á mynd sjálfum Gael García Bernal sem gerði garðinn frægann í Diarios de motocicleta eða Mótorhjóladagbækurnar og lék í Babel og fleiri ræmum. Þarna stendur hann með rauðan hring um sig miðjan og ekki mikið hávaxnari en meðal hobbiti. (smella til að stækka)

En hann má nú eiga það að hann er ægilega sætur...

Það var tvennt sem vakti hjá mér kátínu við lestur Fréttablaðsins í morgun.
Annars vegar þessi klausa hérna fyrir neðan um nýjustu lausnina á vandamálum sem fylgja skemmtanahaldi í miðbænum eftir miðnætti um helgar. Þessi hugmynd sem hann BIngi fékk er nottla alger snilld og þessi klausa súmmerara hana eitthvað svo skemmtilega upp:

(smella á myndina fyrir stækkun)


það er rétt, ég þarf minnst kassa af bjór til að kaupa þessa hugmynd.

Og svo er það þessi hér:


Hver þarf óvini þegar maður á svona vini?

Má ég kynna.....

Mr. Pip Simpson

Móðurbróðurafasysturdótturson Hómers í föðurætt.

Ég er komin aftur... til að segja ykkur að ég er farin aftur! Í detox í Póllandi eftir sukk og svínarí síðustu 2 vikna. Heyrumst eftir helgi.

En eins og ávallt vil ég ekki að ykkur leiðist á meðan kæru lesendur og ætla að deila með ykkur besta tónlistarmyndbandi sem gert hefur verið norðan Alpafjalla. Það má vel vera að allir hafi séð það áður en þetta myndband er hreinlega þess eðlis að það er ekki hægt að horfa of oft á það, alltaf einhverjir skemmtilegir díteilar sem maður rekur augun í við hvert áhorf.

Það er hrein unun á að horfa hvar sem á er litið; vel útfærðir og þaulæfðir dansar fluttir af færustu dönsum sem völ var á og hvergi feilspor að sjá, tæknibrellur sem hafa slegið allt út á sínum tíma, leikmynd sem hefði hæft flóknustu kvikmyndaafrekum þess tíma, lýsingin óaðfinnanleg og að ég tali nú ekki um örugga sviðsframkomu söngvaranna tveggja og listilega saminn lúnkinn texta í limruformi. Þetta er hreint meistaraverk!

Gjörið svo vel og gerið yður þann greiða að horfa á myndbandið allt til enda. Það er þess virði!



Hver segir svo að það sé leiðinlegt að vinna á leigubílastöð þegar maður fær svona símtöl:



Svo vil ég líka bara láta ykkur vita að það eru komnar nýjar myndir frá sumarferð Rembings inn á Flickrið og myndir úr bústaðnum inn á síðuna hans Kára. Tengla á hvort tveggja má finna ef þér hvarflið augunum eilítið til hægri og ef til vill örlítið upp eftir skjánum.
Já ég er haldin einhverri lotugræðgi á Flickrið núna eftir að ég hófst handa við það aftur, enda búin að kolefnisjafna það; borgaði nokkra peninga og má henda inn eins mörgum myndum og mér sýnist! Vei vei.

Flickrið mitt

Jæja - Taka 2! Sumarfríið hans Píps hefst aftur á morgun þar sem frá var horfið og þá erum við farin í bústað í Úthlíð í viku. Manneldisráð og Heilbrigðisstofnun Suðurlands mundu eflaust innsigla bústaðinn ef þau hefðu einhverja hugmynd um hvernig lífsmáta fólk í sumarbústað stundar og við hyggjumst stunda! Usss, nú skal lifað eins og Rómverjarnir forðum, etið, drukkið, svamlað, legið - og endurtekið eftir þörfum.
Þetta er svipuð staða eins og þegar maður er alveg nýbúinn með jólamatinn, þá segir maður alltaf: "Vild'ég væri lögst á koddann, sofnuð, vöknuð aftur og byrjuð að borða aftur."

Á meðan mín er í burtu getið þið dúllurnar mínar orðið vinir mínir á Mæ speis síðunni minni, sem ég reyndar stofnaði fyrir löngu en hef ekkert verið að koma á framfæri. Nú er víst komin einhver ný svona síða, Facebook eða hvað hún heitir þannig að þá er tími til kominn að ég sem er ávallt skrefi á eftir komi út úr skápnum með Mæ speisið mitt. Það er eitthvað svo fátt um vini og comment hjá mér þannig að endilega komið og verið vinir mínir. Koma svo!

Nú eða þá er hægt að skoða myndirnar mínar á Flickr því ég er búin að vera svo dugleg að henda inn eldri myndum - auka við Kaliforníualbúmið og búin að setja inn myndir frá Laugavegsgöngunni fyrr á þessari öld, þegar ég labbaði alveg frá Hlemmi og niður í Bankastræti og hélt ég mundi deyja! Fimmvörðuhálsinn er náttúrulega kominn þarna inn líka.

Eða þið gætuð bara haldið áfram að vinna.

Muniði eftir þessu???:

Iss súkkulaðivax hvað? Ég fór í súkkulaðiNUDD í gær!
Já takk fyrir kærlega! Átti inni svokallaða líkamsmeðferð hjá Baðhúsinu síðan Píp gaf mér dekrið þarna um jólin og þegar mín fór á stúfana að kanna hvað væri í boði þvældust bara einhverjar sjávarleir- og saltmeðferðir eða eitthvað álíka ólystugt fyrir mér, þangað til himnarnir opnuðust og þarna var það tadammmmm..... sakleysislegir svartir stafir sem létu ekki mikið yfir sér á hvítum grunni:
Súkkulaðinudd 50 mín.
Ég hugsaði mig um augnablik... nei ég lýg því, hugsaði mig ekki neitt um heldur pantaði tíma! Ég er fíkill og á kafi í neyslu og þar af leiðandi fannst mér hljóma dásamlega að prófa súkkulaðið líka útvortis.

Nuddarinn notar altso 100% súkkulaði sem hún bræðir og setur svo olíur útí til að það þorni ekki of mikið á húðinni á manni og nuddar mann svo upp úr þessari fögru eðalblöndu. Spurði hana aðeins útí hvað það er sem veldur því að það er byrjað að nudda upp úr súkkulaði og hún svaraði því til, að súkkulaðið væri svo gott fyrir sogæðakerfið og væri líka svo agalega gott fyrir þurra húð.
Enda finn ég að sogæðakerfið gengur hikstalaust og húðin er eins og á rassinum á Kára. Mundi heldur ekki trúa Spö-um (spa=heilsulind) þessa lands til að ætla sér að græða á hinni stjórnlausu súkkulaðiást sem þorri kvenfólks er haldinn.

Ég verð að segja að eftir þessa reynslu langar mig enn meir að sækja um hjá Nóa-Siríusi, ekki bara sem smakkari í þetta skiptið heldur taka líka aukavaktir sem færiband, þar sem nú þekki ég af eigin raun hvernig það er að hafa heitt og ilmandi súkkulaði á sér.

Tvífarar vikunnar

Augun, tennurnar, kinnarnar og að ég tali nú ekki um bindið! Ef Svampur er Sveinsson hlýtur Kári að vera Sveinsson líka.

Komin í bæinn og búin að setja myndir inn á flickr. Þarf varla að segja ferðasöguna þar sem myndirnar lýsa því nokkuð vel hvað við gerðum og hvað við sáum. Reyndar náðist ekki á mynd þegar píp var næstum búinn að keyra á Fálka og svo stuttu seinna á Patrol (næstum sagði ég) og ekki heldur þegar vertinum á Reykjanesi fannst hann þurfa að opna sig aðeins og skellti sér í hlýrabol og leðurbuxur. Þar kom sá settlegi vert á óvart með því að koma svona glæsilega út úr skápnum þrátt fyrir að vera búinn að skanna ættarmótið í árangurslausri leit að einhverjum álíka öfugum enda er enginn hommi í minni ætt. GRÍN.
Talandi um þess háttar fólk, við klikkuðum alveg á að heimsækja TOGITV* á Bíldudal en það er hinn frjálsi Jón Kr. sem rekur hið merka safn: Melódíur minninganna! Gerum það næst.

Hér má sjá leiðina sem við fórum:


*The only gay in the village.

P.s. Ef einhver saknar mynda af fólki þá eru þannig myndir væntanlegar inn á síðuna hans Kára. Flickr er meira svona fyrir stæla.

Píp fjölskyldan er farin í sumarfrí að skoða heiminn*, í krumpugöllum og Crocks-skóm**!

Þar til síðar; adios***!


*vestfirði
**yfir okkar látnu líkama
***sæl að sinni

Sjálfhverfi dagurinn

Dagurinn byrjar á því að ég fer í Efnalaugina Perluna og næ í föt úr hreinsun sem kemur svo í ljós að eru ennþá skítug, þannig að þá er ekkert annað að gera en að fara í Þvottahúsið Perluna og láta þau klára málið. Þau eru hins vegar ekki með hraðþjónustu þannig að þá breyti ég planinu bara aðeins og enda í Versluninni Perlu á Akranesi þar sem ég fæ mér splunkunýtt dress sem er alsett perlum og pallíettum. Að því loknu fer ég og læt mér líða vel á Sólbaðs- og þrekmiðstöðinni Perlu og hugleiði aðeins kaupin á sumarhúsinu á Spáni sem ég er að fara að versla mér í gegnum Perla Investments. Áður en ég fer í klippingu á Hárgreiðslustofunni Perla rétt skýst ég inn á Tannlæknastofuna Perlur þar sem ég átti víst pantaðan tíma. Meðan kallinn klárar að vinna fer ég heim í Perlukór og perla í smá stund og klappa hundinum Perlu og svo liggur leiðin á Veitingahúsið Perluna þar sem snætt er þríréttað. Kvöldinu lýkur svo á leiksýningu hjá leikhópi er kallar sig Perlan. Svo áður en ég sofna les ég Perlur í náttúru Íslands eftir Guðmund Pál Ólafsson með Guðmund Pál Ólafsson mér við hlið.
Þetta var góður dagur!

Öll nafngreind fyrirbæri, fyrirtæki jafnt sem manneskjur, í pistli þessum eru eða hafa verið til í alvörunni og það skal tekið fram að ekkert þeirra var slasað eða farið illa með við gerð þessa pistils.