Til að stytta mér stundirnar þangað til Litli Kjúlli kemur í heiminn ákvað ég að ættleiða lítinn fjólubleikan kjúlla. Enda er fullt af kjúllum útum allan heim sem eiga bágt og vantar gott heimili.

adopt your own virtual pet!

Það er voða skemmtilegt að leika við hann með músinni. Svo er hann mjög hlýðinn og viðráðanlegur.
Svo í byrjun september ef ég verð enn að "bíða" getur vel verið að ég ættleiði þjóðveg eins og var mikið auglýst á erlendum vegum sem við keyrðum um síðasta sumar.

Jæja, var að skila mér úr maraþoninu núna rétt í þessu. Tvisvar heilmaraþon búið á mettíma, aðeins 72 tímum, en án árangurs. Líkar vel orðið við þennan einstakling sem ætlar að byrja ævina á að drita svolítið yfir fjölskylduna sem vonaðist til að hann yrði hlýðinn og góður og kæmi í heiminn á þeim tíma sem óskað var eftir. Ágætt að vita að þarna er lítill stríðnispúki á ferð. Nú spái ég að hann láti ekki sjá sig fyrr en þann fagra dag 4. september!

ÓBG er orðinn nemandi í 1.MB í Langholtsskóla.

Hann sem var svona lítill í fyrradag!

Var annars einhver að velta fyrir sér hvar hennar hátign Leoncie sé í dag? Daddaradamm...hér!

Er að fara norður á morgun. Tek með mér allt hafurtask er ófæddi einstaklingurinn gæti þarfnast þar sem hann gæti jú tekið upp á því að vilja fæðast á Norðurlandinu. Það er allavega nokkuð ljóst að þegar hann heyrir í öllum skemmtilegu ættingjunum og drunurnar í tröllafrændunum á hann annað hvort eftir að drífa sig í heiminn hið snarasta eða hringa sig bara betur í bumbunni og fara ekki fet...
Ef hann mundi annars velja að verða Norðlendingur yrði það svo sem ekki verra en hvað annað og sterkur leikur fyrir hann að hafa tvöfalt ríkisfang! Gæti fengið forgang í Háskólann á Akureyri og V.I.P kort í Brynju-ísbúðina.

Annars hafa fleiri úrræði bæst í sarpinn í sambandi við að koma stubbi í heiminn þann 19. ágúst. Áður var búið að nefna Reykjavíkurmaraþonið sem verður haldið þann daginn en þá er alltaf sú hætta fyrir hendi að hann mundi ekki fæðast fyrr en 20., tala nú ekki um ef hann mundi ekki láta sér segjast fyrr en móðirin væri langt komin með 42 kílómetrana sem tæki í þessu ástandi hátt á annan sólarhring.
Hins vegar þann 18. ágúst, að kvöldi, verður haldin sýning á karlmönnum á Broadway sem ætti auðveldlega að geta komið af stað fæðingu, hvort sem það yrði vegna hláturs eða geðshræringar annars konar svo sem viðbjóðs, blygðunar, hneykslunar, skyndilegrar blóðþrýstingshækkunar o.s.frv. Tímasetning þessarar sýningar hentar allavega alveg prýðilega, segjum sem svo að eftir sýninguna færi eitthvað að gerast og þá mundi stubbur fæðast þann 19. nema honum lægi þeim mun meira á.
Svo er einn atburður í viðbót og það er barbarabússss; Landsþing framsóknarmanna! Hjálpi okkur allir heilagir. Það hefst þann 18. og við gætum farið þangað og bókstaflega misst legvatnið og fengið hríðir af einskærum leiðindum. Og ef stubburinn er rétt genaður gæti hann mjög líklega fengið algjörlega nóg sjálfur og ákveðið þar og þá að komast af þessari samkundu strax, þó svo að hann þyrfti þá að fórna heita pottinum sínum sem er jú hvort sem er orðinn helst til lítill. Þyrftum bara að koma okkur úr húsi í tæka tíð til að nýji einstaklingurinn yrði ekki innlimaður í flokkinn þar sem hann einn og sér mundi lækka meðalaldur flokksmeðlima um á að giska 46 ár og meðlimunum mundi líka fjölga um 17% með tilkomu hans.

Jæja best að byrja allavega bara á norðurferðinni...

Er komin í sumarfrí og fæðingarorlof og hin ýmsustu frí. Frekar skrýtið en venst vel. Byrjaði sumarfríið á mánudaginn kl. 16.50 með því að stíga inn í bílinn minn og frá útvarpinu ómuðu akkúrat upphafstónar Space Oddity með David Bowie sem ég hækkaði vel í og hlustaði á alla leiðina heim. Leið mín frá vinnu og heim er semsagt mælanleg í SpeisOddití-i. Ágætt að vita það núna svona þegar ég á ekki eftir að keyra þessa leið í einhverja 13 mánuði, nema þá í öðrum erindagjörðum. Eðal byrjun á fríi samt.

Miklir fagnaðarfundir urðu á internetinu áðan þegar ég á flakki mínu og róti á ruslahaugum netsins rakst á 56 Línu-þætti í heilu lagi. Hver man ekki eftir Línunni - La Linea: bajúmbadúmm bajúmbadúmm bajúmbadúmm mmmmmmmmmmm daaaaaaaaa! Varð svo mikið um að nú er ég að hugsa um að búa mér til eina rútínu í rútínulausu (þannig séð) líferni mínu næsta árið og það er að einu sinni í viku t.d. á miðvikudögum kl. 16.00 horfum við litli Píp á einn Línuþátt sem verður svo eins og á öllum alvöru sjónvarpsstöðvum endurtekinn 4 sinnum hið minnsta. Sýnist nefnilega að ef við horfum á einn þátt á viku eiga þættirnir eftir að endast allt orlofið. Gaman gaman!

Yfir og út!

"My mother said to me, 'If you become a soldier, you'll be a general; if you become a monk you'll end up as the pope.' Instead I became a painter and wound up as Picasso."

- Pablo Picasso

Tvífarar vikunnar!

Herra hámur:

og frú hámur:

Já var ekki búin að minnast á það ennþá en sykurpúðarnir mínir unnu og eru vel að því komnir eins og sjá má.



Enginn þeirra brotlegur á nokkurn hátt né rangstæður, ónei þvert á móti!

Þar sannast enn einu sinni það sem ég er búin að halda fram síðan á HM '82, útlitið hefur allt að segja hjá góðu fótboltaliði.

En eins og sagt er og hér sést þá ku staðreyndin vera sú að "Soccer players give the best head!" Frakkarnir unnu þá keppni allavega, eða Zidane öllu heldur upp á sitt einsdæmi. En það er nú að bera í bakkafullan lækinn að ræða það atvik eitthvað frekar.

P.s. Jú berum aðeins í bakkafullan læk. Smellið hér

Í dag er Togga 33 ára. Óskum henni innilega til hamingju með daginn og megi hún margfaldlega njóta hans. Hún getur þó ekki átt von á því í þetta skiptið að bróðir hennar hringi í hana staddur í Kínahverfinu í San Fransisco syngjandi afmælissönginn hástöfum svo allir viðstaddir sjá sér hag í að hlaupa í skjól eins og í fyrra. Hann á eflaust eftir að hringja í hana en það verður sennilega afmælissöngur í hefðbundnari kantinum í þetta skiptið.
Ótrúlegar talnatilviljanir í dag, Togga 33 ára og bumban orðin 33 vikna og 3 daga.
Ég trúi ekki á tilviljanir!

Ég ætla að halda með Ítölum í kvöld! Ætli það sé af því að þeir eru sætari eða í flottari búningum kann einhver að spyrja sig núna. Nei nei, svo grunnhyggin er ég ekki í þetta skiptið; hér liggja mun vísindalegri röksemdafærslur að baki:

Við gerðum jafntefli við Frakka um árið!
Við unnum Ítali um árið!

Þess vegna ætla ég að halda með stanno, tutti og bene því þá getur maður alltaf yljað sér við að við rúlluðum yfir (verðandi) heimsmeistarana á Laugardalsvellinum sællar minningar, fyrir utan að það hlýtur jú sjálfkrafa að gera okkur að alheimsmeisturum að hafa unnið heimsmeistarana! Segir sig sjálft!
Og það var meira að segja á þessari öld sem við unnum þá... held það hafi verið 2004. Það er sko ekki fyrnt ennþá.

Áfram Ísland! Hiphip...

Fór í mæðraskoðun í dag og ljósmóðirin sagði við mig að ég ætti beinlínis að fara að gúffa í mig rjómaís og þvíumlíku. Eða réttara sagt að mér sé óhætt að missa mig í smá óhóf til að eiga smá mjólkunarforða þegar þar að kemur þar sem þyngdaraukningin hefur ekki verið það mikil á meðgöngunni hingað til.
Skyldi manneskjan gera sér grein fyrir því hvað hún var að segja við mig...? Svona eins meðferðarfulltrúinn segði bara við alkann sisvona að fá sér viskíflösku... og aðra til!
Ís samkvæmt læknisráði, cheers!

---

Takk fyrir mig!



Liðið mitt dottið út í bili en ég hlýt að geta fundið eitthvað annað sem uppfyllir útlitskröfur mínar, þó ekkert lið komist með tærnar þar sem Fílabeinin höfðu hælana í blautbolakúnstinni. England er þó klárlega á botninum í þeirri kosningu því þeir Crouch og Rooney hafa valdið mér martröðum undanfarið, því ekkert óttast ég meira en að þeir rífi sig úr að ofan eftir einhvern leikinn og bólugröfnu bökin þeirra æpi á mann sjálflýsandi og flekkótt. Hrollllrrr!
Ætla að finna mér nýtt uppáhald hið snarasta!

Ef einhverjum fannst ég tala á neikvæðan og fýlupúkískan hátt um ammælistónleikana hans Bubba þá bara lesið þetta hér.

Er farin beint heim eftir vinnu að horfa á fótbolta!!! Ætla að hlunka mér í sófann og stara á skjáinn sem dáleidd sé í þessar 45 mínútur sem seinni hálfleikurinn stendur yfir og horfa á lið Fílabeinsstrandarinnar rúlla yfir Niðurlendinga. Ég kem ekki til með að fylgjast með færum, aukaspyrnum, sendingum, tæklingum; hvað þá mörkum eða vítum eða hvað þetta heitir allt. Ekki spyrja mig eftir leik hvernig hann hafi farið því ég horfi á leikinn út frá allt öðru sjónarmiði heldur en til dæmis Píp gerir. Það er sambland af fagurfræðilegum og hönnunarfræðilegum sjónarmiðum sem vaka fyrir mér.

Leikmenn Fílabeinsstrandarinnar eru nefnilega svo skemmtilega af Guði gerðir að vera ákaflega vel samansettir og stæltir og þar að auki á hönnuður búningana þeirra margar og innilegar þakkir skyldar fyrir að hafa saumað búningana úr svona ótrúlega heillandi og athyglisverðu efni eins og raun ber vitni. Missti nefnilega kjálkann niðrí gólf (eða niðrá bumbu, komst víst ekki legngra) yfir síðasta leik þegar ég horfði á blautbolaboltann sem þeir spila. Hver skora á líkamanum og 12-packið blasti við manni og augun bara límdust. Ætla sko ekki að missa af leik með þeim og vona að það verði aftur kjöraðstæður fyrir blautbolabolta eins og síðast, það er að segja vel heitt, þó nokkur raki og líkamar að púla. Úfffff...
Óttast þó eitt, Niðurlendingarnir og Fílabeinin spila bæði í appelsínugulum búningum þannig að ég er að vona að Niðurlendingarnir verði látnir fara í varabúninginn sinn, þar sem ég er ekki viss hvort varabúningar Fílabeinanna búi yfir þessum sömu eiginleikum... Nema hönnuðurinn sé kona, þá má treysta á að hún hafi séð fyrir því.



Já segi það með þér Drogba, heilög Guðsmóðir! Eða á máli sem hann skilur, holy cow!!!

Áfram um fótbolta og hönnun, enda náskyld fyrirbæri. Nú er aldeilis gamli góði netabolurinn búinn að fá uppreisn æru! Eiður Smári lét sjá sig í þessum í vikunni og þarna er heldur betur búið að bæta við óvæntu tvisti í fyrirbærið sem slíkt. Hlýrarnir hafa mjókkað svo um munar og möskvarnir svona einstaklega nettir svo eftir er tekið. Verð endilega að finna svona handa Píp!

Í gær var slétt ár síðan við lögðum af stað í stóra Kaliforníu-túrinn okkar! Þann sama dag afhentum við íbúðina okkar í Álafossi þannig að 13. júní 2005 var dagur í stærri og skemmtilegri kantinum. Er með þeim ósköpum gerð að ég á það til að fara að hugsa til baka með væminn svip á andlitinu eða verða hálf meir og nostalgísk þegar ár eða x mörg ár eru liðin frá hinu og þessu. Einhver tegund af geðveilu sennilega.
Dett stundum í það að hugsa, já þetta var ég að gera fyrir ári síðan, og held svo til dæmis upp á ótrúlegustu hluti, svona eins og afmæli kattarins 2. maí ár hvert. Þá pota í hann og segi honum hvað hann var nú einu sinni lítill og sætur... Nýjasta ákvörðunin mín tengd svona dögum og afmælum er sú að ganga 10 daga framyfir aftur og ala barn á 10 ára afmæli okkar skötuhjúa, 4. september nk. Viðeigandi mjög þykir mér.
Jæja nóg um geðveilur í bili... Í tilefni af 1 árs afmæli ferðarinnar ætla ég að rifja upp alveg hreint skemmtilegt atriði úr ferðinni. Smellið hér. Klassískt alveg hreint og eldist jafn vel ef ekki betur en besti Baywatch þáttur. Ef einhver vill rifja ferðina upp í tilefni tímamótana (heyriði geðveiluna...?) má lesa ferðasöguna hér: giugno 2005 og luglio 2005

666 að kveldi kominn og enginn hefur orðið heimsendirinn og ekki fæddi ég heldur lítinn djöful í mannsmynd í dag. Framleiði aðeins engla og næsti verður tilbúinn í ágúst.

Annars er nú alveg djöfulegt að fylgjast með tónleikunum með ammælisbarninu honum Bubba og allri auglýsinga-skrum-mennskunni þar í kring. Ekki nóg með að ákveðin bankastofnun og ákveðið símafyrirtæki auglýsi villt og galið í hverri pásu og hvar sem er og eigi tónleikana og manninn nánast, og hvert fyrirtækið á fætur öðru keppist við að birta heilsíðu "tilhamingjumeðammiliðlitlapeningamaskínanokkar"-auglýsingar í blöðunum, heldur eru líka á staðnum bara ömurlegir idolkynnar með bara ömurlega brandara inn á milli laga og idol stjörnuhröp og aðrir leiðindapésar stíga á svið til að heiðra hálfrar aldar gamlan popparann, ef heiðrun má kalla.
Og svona fyrst áðurónefnd bankastofnun keypti popparann með tóneyra og raddböndum í fyrra gat hann ekki annað en byrjað tónleikana á laginu "hamingjan er krítarkort". Ætli hann endi þá ekki á "fjöllin hafa vakað" í boði Landsvirkjunar eða eitthvað álíka. Bíð svo spennt eftir að ónefnt bílaumboð keyri bíl inn á sviðið til að gefa ammælisbarninu í ammælisgjöf.

Ætli ég sé ekki aðallega bitur yfir að hafa ekki fengið miða á tónleikana?!
hmpfr!