Buhu, það virðast allir bankarnir eiga bágt núna. Nema í þessu tilfelli getur litli maðurinn farið og hjálpað bankanum að byggja upp forða. Vúbbídúúúú....

Nenni svo sem ekki að væla með yfir ástandinu í þjóðfélaginu enda er maður svo sjálfhverfur að hvað getur maður sagt annað en; hvað er að ef ekkert er að?!?
Heilbrigð börn, frábær kall, þak yfir höfuð! Og tiltölulega örugg atvinna þó ekkert sé öruggt nú orðið...

Anyways, setti myndir úr sumarbústaðaferðinni inn á síðuna hans Kára svona fyrst netið er orðið þetta líka ægilega virkt aftur (routerinn var altso dáinn og lát tölvunnar sjálfrar var því orðum aukið). Þar má sjá hvernig hinn almenni Íslendingur leikur sér í kreppunni.

Eitt af því góða við kreppuna er gróskan á síðunni hans Dr. Gunna. Hver langa færslan á eftir annarri og alltaf er maður jafn sammála honum, enda hittir hann Gunnar Lárus naglann alltaf á höfuðið.

Þar með segi ég kreppuskrifum mínum lokið og lofa að skrifa ekki aftur fyrr en ég hef um eitthvað skemmtilegt að skrifa.

Hér má sjá ótrúlega hresst leikskólabarn


að leika sér í snjónum á Brákarborg


í nýja fína gallanum frá Toggu frænku!


Svakalega ánægður með þetta allt saman!

Mikið ofsalega er ég fegin og ánægð fyrir hönd heimila og fjölskyldna þessa lands að það er loksins aftur horfandi á Stundina okkar!
Það verður þá vonandi eitthvað minna um það þennan veturinn að frústreraðir foreldrar gangi í skrokk á selum eða öðrum hrútleiðinlegum fígúrum sem eiga sér einskis ills von.
Lifi Þórður húsvörður!

Þá er bara næsta missjon að koma Íþróttaálfinum fyrir kattarnef...

Lokað vegna bilunar!

Nettengingin á tölvunni minni er látin. Ég get nú ekki sagt að hún hafi verið bráðkvödd því síðan í lok júlí hefur hún legið lasin og mikill dagamunur verið á henni. Suma daga var hún það hress að mér tókst að setja jafnvel heilar 5 myndir á heilu kvöldi inn á síðuna hans Kára og stundum var hún það slöpp að hún gafst upp á því krefjandi verkefni að fletta eins og einni Morgunblaðssíðu. Þegar hún var orðin svona mikið máttfarin grunaði okkur að endalokin nálguðust.

Píp hringdi í sérfræðinga um daginn sem framkvæmdu einhversskonar ip-mergskipti eða hvað það nú var og þá endanlega gafst hún upp og hefur legið örend síðan.
Þar af leiðandi verður fátt um fín skrif því í vinnunni er maður jú að vinna svona að mestu leyti. Aldrei að vita nema maður nái þó endrum og eins að setja inn vísidóm ef hann dettur fyrir fæturnar á manni. Vísidómurinn það er.

Fyrir þá sem eru ekki búnir að kíkja á síðuna hans Kára nýlega eru þó komnar myndir frá sumrinu þangað inn, Tenerife t.d. Það tók mig ekki nema eins og einn ágúst-mánuð að setja þær inn með lösnu tengingunni. Enda hefur maður jú ekkert þarfara að gera…. Ekki!

Kári talar að vísu ekkert á síðunni frekar en fyrri daginn enda talar barnið ekki enn. Hann smellir í góm. Og er kallaður Smellur á leikskólanum fyrir vikið. Þögli einræðisherrann er hann kallaður af mömmu sinni.

Bloggfærsla á síðunni hans gæti hljómað einhvern veginn svona: Click Click…. *Bank!!!* (ber viðkomandi bylmingshöggi til að ná athygli) Click *bendir* Click HAAAAAAÆÆÆÆÆÆ!!! Click Click *kinkar kollli*.
Svo gæti kauði líka sungið fyrir mann lagstúf á táknmáli sem er svona: Stingur vísifingrum í eyru og snýr fram og til baka, leggur saman lófa og vaggar þeim til og frá, baðar út öngum og KLAPP!!! Þetta lag ku vera apalagið; 5 litlir apar…. O.s.frv. Þó heyrist ekki múkk frá barninu meðan á þessum hreyfingum stendur.

Jæja, meðan maður á ónothæfa tölvuómynd getur maður leyft sér að dreyma um nýja. Ætla sko að fá mér Apple-lappara þegar ég hef efni á (vonandi fyrir árslok 2011). Og svo ætla ég líka að láta mig dreyma um chromatic-nanóinn sem er svooo fínn: (gettu hvaða lit ég mundi fá mér!?!?)


Og svo dreymir mig líka iPhoninn. Svona er þetta þegar maður vinnur hjá grænmetisfyrirtæki; mann dreymir bara epli!

Meðfylgjandi drengur er orðinn 2 ára! Hann telst því ekki til lögformlegs ungabarns lengur en vill þakka öllum sem hafa stutt hann og hvatt á þessum erfiðu tímamótum...

Hér eftir flokkast fjölskyldan samkvæmt eftirfarandi skilgreiningu: 2 fullorðnir með 2 börn (2-11).

Hann hélt farsællega upp á afmælið sitt um daginn og naut þess í fyrsta skipti á ævinni að rífa upp pakka af miklum móð. Óli bró fékk ekki að sjá um það eins og í fyrra. Það verður miiiiikið gaman á jólunum á þessu heimili.

Með barninu á myndinni er uppskera dagsins hjá mömmunni sem er byrjuð að vinna hjá grænmetisfyrirtæki. Ægilega fínt! Og búin að bæta kakóbaunum á innkaupalistann hjá innkaupadeildinni.

P.s. Óli fékk að skreyta afmælisköku bróður síns og hún er/var hreint listaverk eins og við var að búast:



ATH. Þessi síða er knúin af öreindahraðli í Sviss ®

Ég óttast að yngri sonur minn verði aldrei handboltastjarna!















Held hann verði körfuboltakappi!
Hann er búinn að vera með þennan bolta í fanginu í um það bil 27 klukkutíma +/- ½.

Hvað er Obama að spá? Að velja sér gamlan hvítan frethólk (white old fart) sem varaforsetaefni. Hann gæti verið afabróðir McCains!
Slagorðið "Obama/Biden" á líka alveg eftir að kveða niður múslima-orðróminn um Obama eða þannig; að framboðið hans hljómi eins og nafnið á óvini Bush numero uno, næst á eftir ljóta kallinum undir rúminu hans. Hann Barack minn sem kom sem ferskur fyrirboði breytinga inn í umræðuna fyrir kannski rúmlega ári síðan er á góðri leið með að verða sami klumpurinn og hinir og verður sennilega bara til þess að WWIII byrjar bara pínu seinna en ef McCain vinnur.

Spái því að McCain velji sér konu eða hörunsdökkan einstakling sem varaforsetaefni og rúlli þessu svo upp í nóvember.

Segi svona, hvað veit ég...

---

Maður þarf að passa sig fyrst gæsaveiðitímabilið er byrjað því gæsahúðin hefur ekki farið síðan í hádeginu í gær. Þvílíkur leikur.
Vona að Alexander færi þjóðinni gullverðlaunin á silfurfati í fyrramálið... Svona klæddur!


ÁÁÁÁÁFFFFFRRRRAAAAAMMMMÍÍÍÍÍÍÍSSSLLLAAAAAAAAAAAAANNNNNDDDD!!!!!!!

Voruð þið búin að átta ykkur á að í dag er 20/08/2008 eða 20082008! Og það sem meira er, klukkan er líka 20:08.

20082008 kl. 2008!

Reyndar er þetta með klukkuna bara lygi því hún er núna 17.27 hjá mér en það er bara svo miklu flottara að hún sé líka 2008 þar sem bloggerinn býður upp á alls konar stillingar og tímasetningar fram í tímann... Sem segir okkur aftur að allt sem þú lest á internetinu er lygi.

Talandi um tölur, heppni mín á sér engin takmörk - ég var með þrjá rétta í lottóinu á laugardaginn! Ásamt 7.690 manns öðrum þannig að þegar ég var búin að deila heildarvinningnum með hinum 7.690 var minn hlutur 880 Kr. Sem gerir alveg -120 kall í gróða þar sem ég eyddi þúsund kalli í snepilinn.

Og enn talandi um tölur, af öllum 7 stafa talnarunum í heiminum - hverjar ætli líkurnar séu á að fá akkúrat þessa runu upp á auðkennislyklinum sínum?


Sennilega jafn líklegt og að fá hverja aðra runu...

Hér má sjá mitt verðandi hús; Laxamýri á Dalvík! Hvort sem það verður mitt fyrr eða síðar skal ég eignast það einn góðan veðurdag enda allir veðurdagar góðir á Dalvík. Hef girnst það síðan ég man eftir mér og alveg til að trylla óstöðuga, kom í ljós um síðustu helgi að Laxamýri er föl:


Ægilega huggulegt og fallegt hús í miðbæ Dalvíkur.

Það sem meira er: í gær ákvað tengdafjölskyldan að kaupa húsið með mér þannig að það yrði þá eitt allsherjar ættarafdrep við minni Svarfaðardals, náttúruperlan sem hann nú er.

Viðstaddir á fjölskyldufundinum þar sem þetta var ákveðið var mikill meirihluti fjölskyldunnar, þ.e. Eyba og Óli sem hafa þrefaldan atkvæðisrétt vegna virðuleika, Tobba og Halldór sem hafa atkvæðisrétt fyrir sig og sín ófæddu 3 börn, Ég sjálf og drengirnir mínir tveir og ég með umboð frá Guðmundi, þannig að mér telst til að þessi kaup hafi verið samþykkt með miklum meirihluta, alls með 15 atkvæðum gegn 7 atkvæðum fjarstaddra (já Togga - Tóta hundur er líka með atkvæðisrétt) sem eiga án efa eftir að samþykkja kaupin um leið og þau sjá ofangreindar myndir.
Biðst afsökunar á slökum gæðum myndanna en þar sem tölvan mín er gengin í barndóm og þykist ekki komast hraðar en á mesta lagi 56k hraða, þurfti ég að smækka myndirnar helling til að það tækist nú að koma þeim inn yfirleitt.

Húsið er á tveim hæðum eins og sjá má, með stórri stofu, eldhúsi, baðherbergi og einu herbergi niðri, og 3 herbergjum auk hols uppi. Bakvið húsið er pallur sem hreinlega bíður eftir að á hann verði settur pottur, og á suð-vestur hliðinni er kominn sökkull fyrir ja hverju sem manni dettur í hug, garðhýsi eða einhverju svoleiðis. Húsið fæst fyrir litlar 24 millur sem er foxdýrt en þessi fjölskylda verður ekki lengi að skrapa saman fyrir því, sei sei nei.

Bakvið húsið er risastór leikvöllur fyrir börnin, við hliðina apótek, ská á móti aðal barinn á Dalvík (þó það mikið á ská að ónæði yrði ekkert), kaupfélagið 2 mínútur í burtu, banki og menningarhúsið enn styttra, Halla amma er svo á númer 17 (Laxamýri er númer 6) og skólinn bara út götuna, Sundlaugin og Viggi frændi þar fyrir ofan og svona gæti ég haldið endalaust áfram. Og ekki má gleyma veitingastaðnum Tommunni, þar sem maður fær bestu pizzur norðan Fagurhólsmýrar.
Svo trítlar maður sér bara upp í fjall á vetrum og breggður sér um stundarsakir á skíði, endalausar gönguleiðir og berjamóar og ég veit ekki hvað og hvað. Mitt fyrsta verk yrði reyndar að loka lúgunni útí Ólafsfjörð, þaðan sleppur stundum einhver óþjóðalýður sem ætti frekar að sitja heima hjá sér. Ef eitthvað neikvætt gerist á Dalvík er nefnilega í 104% tilvika Ólafsfirðingi um að kenna.

Fjölskyldan mundi svo fara á Dalvízku-námskeið til að komast inn í málfar heimamanna sem er um margt merkilegt. Þessi færsla mundi hljóma nokkurn veginn svona á Dalvísku:

Róólega húsið sem sææti kallinn ætlar að selja fyrir litlu peningana! Litl slaka pizzan.
Fína ruglið!

Þessi hugmynd er nokkuð skemmtileg:


Maður missir alltaf af hommsuhátíðinni miklu af því að maður er einhversstaðar að éta fisk. Skella saman í eitt partí næst takk! Þá þarf Frómas heldur ekki að engjast inní sér lengur þar sem hann er jú Dalvíkingur og hommsa... (Yfirleitt floginn suður á hádegi eftir að hafa sungið Fiskidagslagið, til að fagna með hinum hommsunum).

Ekki grunaði mig það þegar ég gleypti í mig 3 skálar af kjötsúpu á Brú fyrir 3 sólarhringum síðan að sjoppunni yrði lokað í kjölfarið. Nú veit ég ekki alveg hvar ég á að stoppa á leiðinni norður fyrst kjötsúpan mín er búið spil. Borgarnesbændur kunna ekki lengur að gera kjötsúpu eins og hún á að vera heldur bjóða manni upp á eitthvað grænmetisseyðissull og frekar snæði ég gras út í haga með hinum rollunum en að stoppa á þeirri ógeðisbúllu sem Staðarskáli er!

Enn einu sinni eru börn þessa heims í nauðum stödd. Ég hreinlega orka ekki meira af ógeðis stríðsrekstri og barnaníð! Skítt með krónuhrun, kvótastuld, olíuverð, heimsendaspár, fótboltaúrslit eða slúður af ómerkilegum sorplýð en hörmungum sem ganga yfir börn án þess að þau fái nokkru um ráðið og geta ekki með nokkru móti flúið eða komið sér undan - er ég bara búin að fá nóg af.

Fer bráðum að frábiðja mér fréttaflutning af nokkru tagi þar sem ég orka engan veginn fleiri fréttir af skelfingum heimsins.

Held ég þufi bara að finna mér eitthvað áhugmál, fara í kór eða eitthvað þannig að ég hætti að glápa á þessar fréttir endalaust! Hef ekki taugarnar í þetta.

Samansaumuð mynd af sólarlagi á Tenerife.
Þessi er samansett úr 5 myndum en því miður kann ég ekkert á Photoshop til að nudda út skilin sem eru eilítið sjáanleg. Fallega góða myndavélin mín er það góð og falleg að í henni er sérstök "Stitch" stilling sem aðstoðar mann við að taka svona framhaldsmyndir og svo er sér hnappur í myndaforritinu sem saumar þær saman fyrir mann. Allt innbyggt!

Veit ekkert hvenær ég næ að deila myndum með ykkur þar sem netið eða tölvan nema hvort tveggja sé er að gera mig vitlausa. Næ ekki að setja neitt inn vegna hægagangs og að gera eitthvað með þessa einu mynd kostaði mikla yfirsetu, pirring og ítrekaðar tilraunir.

---

Ég get ekki annað en tekið undir þennan dóm. Þessir tónleikar eru óvænt komnir á topp 3 yfir tónleika sem ég hef farið á um ævina. Óvænt segi ég því aldrei bjóst ég við að þessi melankólíski snillingur gæti verið svona skemmtilegur og gert stólpagrín að sér og sínum og melankólísku tónsmíðum... "..do I have any happy songs...???" (hló svo sjálfur eins og stunginn grís.) Fyrir utan hvað hann er magnaður flytjandi.
Sú sem hitaði upp fyrir hann var til dæmis búin að tralla og syngja í smá stund án þess að hreyfa mikið við manni þannig lagað en svo mætti kappinn á svæðið og gjörsamlega sló mann í rot. Það er nú samt illa vegið að stelpugreyjinu að líkja henni við Katie Kahlua eða hvað hún heitir sú leiðindasnót. Og ekki fannst mér hún heldur lík Noruh Jones. Dæmið fyrir ykkur sjálf.

Þetta klukkugláp og mínútutalning á gagnrýnandanum er pínu spes, hann hefði bara átt að slaka á og fá sér einn kaldan að dönskum hætti enda væntanlega heimavanur í Danmörku fyrst hann er með þennan stundvísisfetish. Án þess að ég sé eitthvað að gagnrýna gagnrýnandann. Hann hefði kannski átt að horfa á tónleikana á pinnahælum eins og undirrituð (hei, bjóst við sitjandi tónleikum - borðum og stólum og fíneríi...)

Sá mikli snillingur; kötturinn hans Símonar, er kominn með nýja stuttmynd sem er ekki síðri en hinar, þessi hér og þessi hér.



---

Jú við erum lent á skerinu, því miður liggur mér við að segja. Virðist vanta í mig þetta gottaðkomaheim-gen. En líður aftur á móti eins og heima hjá mér í útlöndum. Held að þetta heilkenni heiti transclimate, eða loftslagsskiptingur, það er ég fæddist í vitlausu loftslagi og eina lækningin við því er að skipta um loftslag í systeminu á mér. Hélt að píparinn gæti lagað þetta en hann kann víst ekkert á svona kerfi. Þessar stuttu utanlandsferðir eru í raun frestun á vandamálinu því ég sé fyrir mér að þegar fram í sækir þurfi ég varanlega læknun á ástandinu sem mundi þá þýða flutning suður á bóg.

En jæja, það er nú svo sem voða heitt hérna núna, hitamet ársins í gær og ég sem flúði af svölunum mínum sökum kulda. Svona er maður skrýtinn.

Tenerife var ægilega fín og ég set inn myndir eða eitthvað síðar.

Var að henda myndum frá göngunni inn á Flickr-ið.

Þá get ég sett þessa hráslagalegu göngu aftur fyrir mig og farið að einbeita mér að fjársjóðseyjunni í suðri sem ég ætla að heimsækja aftur eftir 97 klukkustundir. Og vera þar í ca. 504 klukkustundir eða 30.240 mínútur.

Veitir ekkert af þeim tíma, enda eigum við ærið verkefni fyrir höndum þar sem fjársjóðurinn er enn ófundinn. Síðast keyrðum við einungis um austanverða eyjuna, en ætlum nú að skoða hana allan hringinn og gera okkur líkleg til að nálgast eldfjallið í miðjunni ef drekinn leyfir.

Vorum síðast á Adeje ströndinni en verðum nú á Americas ströndinni (sem er rétt hjá) á að mér skilst gasalega lekkeru hóteli.

Morgunmaturinn á eftir að samanstanda af hráskinku og rauðvínsdreytli annan hvern dag og eggjum, beikoni og nýkreistum appelsínusafa hina dagana. Dagarnir fara í almennt chill og ævintýri inn á milli, víðs fjarri heimsendafréttamennskunni á Íslandi þessa dagana.
Krææææst hvað þetta verður ljúft líf. Get ekki beðið mikið lengur!!!!!

Mörkin í steríó.


Tekið yfir Mörkina og nánasta umhverfi kl. hálf þrjú að nóttu þegar við vorum nýstigin útúr þokunni uppi á hálsi. Morinsheiði heitir pönnukakan hægra megin við miðju og einnig má sjá glitta í Heljarkamb.

Þessi mynd er í rauninni saumuð saman úr fjórum þannig að úr verður löng ræma. Ef þú smellir á myndina sérðu hana betur en þarft þá reyndar að renna neðri stikunni til að sjá hana alla.

Ægilega gaman að sauma saman víðóma myndir.

Fullorðnu meðlimir hópsins voða kátir:


Ekkert barn var á þessum tímapunkti farið að lýsa því yfir að það vildi deyja því þetta væri svo fruktansvert allt saman, það kom síðar. Þær dauðahugsanir viku þó frá börnunum þegar rifjaðist upp fyrir þeim hvað þau ættu marga tölvuleiki heima hjá sér.

Voðalega fínir fossar upp eftir allri ánni, bið þennan afsökunar á að hafa troðið mér inn á hann.